براى اينست كه زوج مرد اختصاص دارد بزن و از صفات مختصه بنساء است مثل حائض و حامل و حائل و عقيم ، و ضمير تأنيث در ( منها و زوجها ) بواسطه تأنيث لفظى نفس است ، و از اين جهت ميتوان گفت كه كلمه ( واحدة ) هم تاء تأنيث است بتأنيث لفظى نفس ، چنانچه حضرت يوسف ( ع ) فرمود ما أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ يوسف آيه 53 و خلقت حوى از آدم ، در كلمات مفسرين عامه گفتند يك ضلع چپ آدم را برداشتند و از او حوى را ساختند ، لكن در اخبار ما دارد باشد انكار اين قول را رد ميفرمايد و دارد كه حوى از فاضل طينت آدم خلق شده ، چنانچه در برهان از نهج البيان از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده فرمود ( انها خلقت من فضل طينة آدم عليه السّلام ) و نيز از عمرو ابن ابى المقدام از پدرش گفت از حضرت ابى جعفر ( ع ) سؤال كردم كه حوا از چه خلق شد فرمود مردم چه ميگويند عرض كردم ميگويند از ضلع آدم فرمود ( كذبوا أ كان اللَّه يعجزه ان يخلقه من غير ضلعه ) عرض كردم پس از چه خلق شده فرمود ( اخبرنى ابى عن آبائه قال قال رسول اللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ان للَّه تبارك و تعالى قبض قبضة من طين فخلطها بيمينه و كلتا يديه يمين فخلق منها آدم و فضلت فضلة من الطين فخلق منها حوا ) و با اين دو حديث ميتوان اخبار داله بر ضلع را حمل بر تقيه كرد يا رد نمود . 3 - در جمله ( وَ بَثَّ مِنْهُما رِجالًا كَثِيراً وَ نِساءً ) بسيارى از مفسرين عامه در كيفيت كثرت نسل آدم گفتند كه آدم و حوّا در هر مرتبه يك پسر و يك دختر ميآوردند و پسر هر دفعه با دختر مرتبه ديگر تزويج نمودند و در شريعت آدم جايز بوده ، و اين را در اخبار اهل بيت به اشد انكار انكار نمودند و اينكه تزويج اخوة و اخوات در جميع شرايع حرام بوده و حتى نسبت بمقام انبياء و اصفياء داده شود كه تمام از اين نسل بوجود آمده‌اند ، بلكه در بعض اسبهاى نجيب مشاهده شده