پس گروهى را دروغ‌گو ميشماريد و گروهى را ميكشيد ) . وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ مراد از كتاب تورات است و تخصيص حضرت موسى بكتاب با اينكه بر انبياء پيش از موسى هم كتاب نازل شده شايد از اينجهت باشد كه آنچه بر انبياء پيش از موسى نازل شده بود بصحف تعبير ميشد چون صحيفه صحيفه و جزوه جزوه بود مانند صحف آدم و شيث و نوح و ابراهيم و حتى از كتاب موسى باعتبار الواح تعبير بصحف شده چنانچه در آيه شريفه است : إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى « 1 » و كتابهاى آسمانى كه بنام مخصوص ناميده شده چهار است : تورات ، انجيل ، زبور ، فرقان ( قرآن ) و اهل كتاب در قرآن مراد يهود و نصارى هستند و مجوس نيز در احكام باهل كتاب ملحق ميباشند . وَ قَفَّيْنا مِنْ بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ » يعنى اتبعنا ، از بعد موسى رسولانى در قفاى هر رسول فرستاديم يعنى بنحو تعاقب پيغمبرانى يكى بعد از ديگرى فرستاديم و اكثر اين پيغمبران اوصياى حضرت موسى و حافظ شريعت و مبلغ احكام او بوده‌اند و انبياء بنى اسرائيل بعد از حضرت موسى « ع » بسيار بوده‌اند و آنچه در قرآن اسمشان ذكر شده داود و سليمان و الياس و اليسع و ذو الكفل و اسمعيل صادق الوعد و يونس و زكريا و يحيى و عيسى عليهم السلام ميباشند . وَ آتَيْنا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ تخصيص حضرت عيسى بذكر براى اينست كه پيغمبر اولو العزم و داراى شريعت و كتاب جديد بوده و بينات جمع بينه است و بينه آن چيزى است كه گواه بر صدق ادعاء واقع شود و ادعاء مدعى را روشن سازد ، و چون معجزات انبياء گواه بر صدق ادعاى آنان بوده از اينجهت تعبير به بينات شده است ، پس مراد از بينات در آيه شريفه معجزات حضرت عيسى ( ع )

--> ( 1 ) - سوره الاعلى آيه 18 و 19