دعا ولده و كانوا اثنى عشر ذكرا فاخبرهم بصاحبهم الا و انّى اخبركم بصاحبكم الحديث » « 1 » . و نسب بنى اسرائيل به اين دوازده پسر يعقوب منتهى مىشود و حضرت موسى بزرگترين پيغمبران بنى اسرائيل بوده نسبش به چهار واسطه به يعقوب ميرسد ( موسى بن عمران بن يصهر بن قاهث ابن لاوى بن يعقوب ) اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ مراد از نعمت الهى كه ببنى اسرائيل عنايت فرموده نعمتهايى است كه در آيات بعد ذكر ميفرمايد ، و اين جمله بر وجوب شكر منعم دلالت دارد چنانچه به حكم عقل شكر منعم واجب است و براى شكر نعمت شش مورد ذكر نموده‌اند : 1 - هر وقت خداوند نعمتى به انسان عنايت فرمايد 2 - هنگامى كه بلائى از انسان دفع نمايد 3 - هر موقع متذكر نعمتى از نعم الهى بشود 4 - هر موقع كه متذكر دفع بلائى بشود 5 - هر وقت موفق بعبادت و عمل خيرى گردد 6 - هر وقت از گناه و فعل قبيحى حفظ شود ولى ميتوان گفت شكر بحسب مفهوم آن كه « صرف الشيء فيما خلق لاجله » باشد در همه حال و در هر مورد ثابت است . وَ أَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وفاى بعهد از صفات بسيار ستوده ، و حسن و مدح و لزوم آن بادله اربعه ثابت است . در قرآن كريم در صفات نيكوكاران ميفرمايد :

--> ( 1 ) - مجلد اول صفحه 291 ( هنگامى كه حضرت على « ع » محتضر شد پسران خود را خواست و آنها دوازده پسر بودند پس به آنها فرمود خداى عز و جل سنتى از يعقوب در من قرار داد و بدرستى كه يعقوب پسران خود را خواند و آنها دوازده پسر بودند پس خبر داد آنان را به صاحب و پيشوايشان و آگاه باشيد كه من شما را از صاحب و پيشوايتان خبر مىدهم تا آخر حديث )