هستيم و مشايعت و متابعت از ائمه هدى نمىنمايند و يا بهشت و جهنم را قبول داريم ولى اتيان بطاعت و ترك معصيت نمىكنند . وَ أُشْرِبُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ اشربوا فعل مجهول از اشراب بمعنى آشاميدن است و چون فاعل آن را ذكر ننمود به كلمه « بكفرهم » وجه آن را بيان نمود تا كسى گمان نكند كه فاعل اشراب اوست ، يعنى اين اشراب عجل در قلوب آنها بواسطه كفرشان است ، و بعضى گفتند مضاف در تقدير است كه اشربوا فى قلوبهم حبّ العجل باشد و معنى اينست كه اينان بواسطه كفر و هوا پرستى چنان در علاقه بگوساله منهمك شده‌اند كه گويا گوساله را در اعماق دل آنان داخل نموده‌اند چنانچه آب يا مشروب ديگرى در اعماق بدن انسان وارد مىشود . ولى با اين معنى احتياجى بتقدير مضاف نيست و چنانچه متعارف در السنه است ميتوان گفت او هميشه در دل من است و از دل من بيرون نمىرود ، و اين شدت علاقه را مىرساند كه هميشه محبوب خود را حاضر مىبيند و در خبر است كه « قلب المؤمن حرم اللَّه و حرام على حرم اللَّه ان يلج فيه غيره » و نيز در حديث قدسى است « لا يسعنى ارضى و لا سمائى و يسعنى قلب عبدى المؤمن » و نيز در حديث است « ستجدنى عند قلوب منكسرة و قبور مندرسة » بنا بر اين مفاد آيه اينست كه گويا گوساله را در دلهاى اينان ريخته‌اند كه اين چنين علاقه مفرط به پرستش آن دارند . و اگر كسى سير حالات يهود را در تمام ادوار تاريخشان بنمايد تمايل مفرط آنان را بشرك و بت پرستى و گوساله پرستى در مىيابد و حتى در حضور خود موسى و بعد از آن همه تفضل الهى ميگويند اجْعَلْ لَنا إِلهاً كَما لَهُمْ آلِهَةٌ « 1 »

--> ( 1 ) - سوره اعراف آيه 134