مىشود مانند « لشيء » در آيه وَ لا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ « 1 » كه « لشأى » به زياد كردن الف بين شين و ياء نوشته و « لَأَذْبَحَنَّهُ » كه لا اذبحنه « 2 » ضبط كرده و در قرآنها كه از اين رسم الخط استنساخ شده ( مانند قرآنهاى چاپ مصر ) به همين نحو مكتوب ميدارند ، ولى در قرائت همگى لشيء و لأذبحنّه ميخوانند گفتار سوم در تفسير قرآن تفسير در لغت بمعنى كشف و پرده برداشتن از چيزى پوشيده و در اصطلاح بيان مراد و مقصود از آيه است . و در اخبار بسيار از رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ائمّه اطهار صلوات اللَّه عليهم اجمعين از تفسير برأى و اظهار سليقه در معنى آيات قران نهى شده : از رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم روايت شده « 3 » كه فرمود « من فسّر القران برأيه فليتبوّء مقعده من النار » ( هر كه قران برأى و سليقه خود تفسير كند جايگاه او از آتش پر شود ) و در روايت ديگر « 4 » ميفرمايد « من فسّر القران برأيه فاصاب الحقّ فقد اخطأ » ( هر كه قران را برأى و سليقه خود تفسير كند و به حق برسد باز هم خطا رفته است ) و از حضرت صادق عليه السّلام روايت شده « 5 » كه فرمود « من فسّر القران برأيه ان اصاب لم يوجر و ان اخطأ فهو ابعد من السماء » ( هر كه قران را برأى خود تفسير كند اگر درست دريابد او را اجرى نباشد و اگر بخطا رود بيش از مسافت زمين و آسمان از حقيقت دور افتد ) و در اينكه مراد از تفسير برأى چيست بين مفسرين اختلاف است و توضيح در اين مقام اينست كه طبق آيه شريفه هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ مِنْهُ آياتٌ

--> ( 1 ) - سوره كهف آيه 23 ( 2 ) - سوره نحل آيه 21 ( 3 ) - در اغلب كتب مفسرين عامه و خاصه در مقدمه تفسير ( 4 ) - سفينة در لغة قرأ ( 5 ) - »