ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ ما ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَ حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ . « 1 » مؤلف : در استثنا خلاف كردند كه متّصل است يا منقطع ، و اولىتر آن است كه منقطع گويند ؛ براى آنكه حالت اعتصام به حبل خداى نه حال ذلّت باشد . علّامه شعرانى : مگر آن‌كه گوييم : ديگران كه با آنها عهد ببندند به حكم خدا عهد نگاه دارند ، مانند اهل ذمّه كه به عهد الهى ، مسلمانان آنها را در پناه خود حفظ كنند و آزار نرسانند و دولت يهود به روزگار ما به عهد و حفظ نصارى قائم است نه به قدرت و شوكت خود . « 2 » يَتْلُونَ آياتِ اللَّهِ آناءَ اللَّيْلِ وَ هُمْ يَسْجُدُونَ . « 3 » مؤلف : هشام بن سالم روايت كند از صادق عليه السّلام كه او گفت : هركه از ميان نماز شام و خفتن دو ركعت نماز كند ، در ركعت اؤل الحمد بخواند و وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً - الى قوله - وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ « 4 » و در دوم « الحمد » و وَ عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَيْبِ - الى قوله - فِي كِتابٍ مُبِينٍ « 5 » بخواند و در دعاء قنوت بگويد : « اللهمّ إنّى أسألك به مفاتح الغيب التي لا يعلمها إلّا أنت أن تصلّي على محمّد و آله » و حاجت بخواهد ، آن‌گه بگويد : « اللهمّ أنت وليّ نعمتي ، و القادر على طلبتي ، تعلم حاجتي أسألك به حقّ محمّد و آل محمّد عليه و عليهم السّلام لمّا قضيتها لي » ، هيچ حاجت از خداى نخواهد ، الّا كه خداى تعالى اجابت كند . علّامه شعرانى : اين روايت دليل نماز غفيله است . « 6 »

--> ( 1 ) . آل عمران ( 3 ) ، آيهء 111 . ( 2 ) . روح الجنان ، ج 3 ، ص 153 . ( 3 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 113 . ( 4 ) . انبياء ( 21 ) آيات 87 و 88 . ( 5 ) . انعام ( 6 ) آيهء 59 . ( 6 ) . روح الجنان ، ج 3 ، ص 156 .