مشهور ميان متأخّران است ، اگرچه هنوز شوهر را دفن نكرده زن بزايد عدّه‌اش به سر مىآيد و مىتواند شوهر كند . امّا نزد ما اين قول صحيح نيست و آن‌كه به محض زادن عدّه‌اش به سر مىآيد ، مطلقه است نه آن‌كه شوهرش بميرد . « 1 » وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّساءِ . « 2 » مؤلف : الخطبة الذكر الذي يستدعى به إلى عقدة النكاح . علّامه شعرانى : في كشف اللثام « 3 » قال : و محال أن يكون أي النكاح في الأصل للجماع ثمّ استعير للعقد ؛ لأنّ أسماء الجماع كلّها كنايات . و قال : محال أن يستعير من لا يقصد فحشا اسم ما يستفظعونه لما يستحسنونه . « 4 » وَ لكِنْ لا تُواعِدُوهُنَّ سِرًّا . « 5 » مؤلف : و در سرّ خلاف كردند ، بعضى گفتند : زناست و دعوت با حرام و آن آن بود كه مرد در نزديك زنى شدى و او را بفريفتى به گفتارهاى خوب و گفتى [ كه ] مرا تمكين كن تا چون عدّه به‌سر آيد ، آشكارا با تو عقد بندم . علّامه شعرانى : اين رسم اكنون هم ميان نصارى هست و ملاحده و مقلّدان آنان در كشورهاى مسلمان از آنها پيروى مىكنند و با زنى يا دخترى پيوند دوستى مىبندند و پيش از عقد زفاف مىكنند و نويد ازدواج مىدهند و در شرع اسلام از آن نهى شده است ؛ چون شايد پس از رسوايى پشيمان شوند و زن زناكرده آخر زناكار شود . « 6 »

--> ( 1 ) . روح الجنان ، ج 2 ، ص 252 . ( 2 ) . بقره ( 2 ) آيهء 235 . ( 3 ) . كشف اللثام ، ج 2 ، ص 115 . ( 4 ) . مجمع البيان ، ج 2 ، ص 338 . ( 5 ) . بقره ( 2 ) آيهء 235 . ( 6 ) . روح الجنان ، ج 2 ، ص 254 .