محمد عبد الله دراز (مترجم: عطائى)

876

دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى)

« إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ إِذا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آياتُهُ زادَتْهُمْ إِيماناً وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ أُولئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ » « 1 » « مؤمنان تنها كسانى هستند كه هروقت نام خدا برده شود ، دل‌هاى آنها ( به خاطر درك عظمت او و احساس مسئوليّت در پيشگاهش ) ترسان مىگردد ، و هنگامى كه آيات خدا بر آنها خوانده شود ، بر ايمانشان افزوده مىگردد ، و تنها بر پروردگار خويش تكيه و توكّل مىكنند ؛ آنها كسانى هستند كه نماز را ( كه مظهر رابطهء با خداست ) برپا مىدارند و از آنچه به آنها روزى داده‌ايم ، در راه بندگان خدا انفاق مىكنند ، مؤمنان حقيقى تنها اينان هستند ، آنها درجات مهمّى نزد پروردگارشان دارند ، مشمول مغفرت ( و رحمت و آمرزش ) او خواهند شد و روزىهاى كريم ( مواهب بزرگ و هميشگى كه بىنقص و عيب و بىحدّ و حساب است ) در انتظارشان مىباشد . - ملاحظه مىشود كه در اين آيات شريفه نيز به پنج صفت ويژهء مؤمنان راستين : احساس مسئوليّت ، تكامل ايمان ، توكّل ، ارتباط با خدا و پيوند با خلق خدا ، پرداخته و سپس سه پاداش مهمّ آنها را بيان نموده است - م . » « وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ الصَّابِرِينَ عَلى ما أَصابَهُمْ وَ الْمُقِيمِي الصَّلاةِ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ » « 2 » « و بشارت ده ! متواضعان و تسليم‌شوندگان ( در برابر فرمان‌هاى پروردگار ) را ، آنانى كه چون نام خدا برده مىشود ، دل‌هايشان پر از خوف ( پروردگار ) مىگردد ، آنها در برابر حوادث دردناكى كه در زندگيشان رخ مىدهد ، صبر و شكيبايى پيش مىگيرند ، آنها نماز را برپا مىدارند و از آنچه به آنها روزى داده‌ايم ، انفاق مىكنند . - در اين آيات نيز صفت متواضعان را در چهار قسمت معنوى و روحى و جسمى توضيح داده كه از سويى ارتباط با خدا و از طرفى پيوند با خلق خدا را مستحكم كرده‌اند - م . » « قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ هُمْ فِي صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ وَ الَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ وَ الَّذِينَ هُمْ لِلزَّكاةِ فاعِلُونَ وَ الَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ إِلَّا عَلى أَزْواجِهِمْ أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ فَمَنِ ابْتَغى وَراءَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ العادُونَ وَ الَّذِينَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى

--> ( 1 ) - انفال ( 8 ) آيه 4 - 2 . ( 2 ) - حج ( 22 ) آيه 35 - 34 .