محمد عبد الله دراز (مترجم: عطائى)
872
دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى)
دَخَلَهُ كانَ آمِناً وَ لِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ » « 1 » « نخستين خانهاى كه براى مردم ( و نيايش خداوند ) قرار داده شده ، همان است كه در سرزمين مكّه است كه پربركت و مايهء هدايت جهانيان است ، در آن نشانههاى روشن ، ( از جمله ) مقام ابراهيم است ، و هركس داخل آن شود ، در امان خواهد بود ، و براى خدا بر مردم است كه آهنگ خانهء ( او ) كنند ، آنها كه توانايى رفتن به سوى آن دارند ، و هركس كفر بورزد ( حج را ترك كند ، به خود ضرر زده ) ، خداوند از همهء جهانيان بىنياز است . » « الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُوماتٌ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلا رَفَثَ وَ لا فُسُوقَ وَ لا جِدالَ فِي الْحَجِّ وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى » « 2 » « حج در ماههاى معيّنى است ، آنها كه حج را بر خود فرض كردهاند ( و احرام بستهاند ، بدانند ) در حج آميزش جنسى و گناه و جدال نيست . آنچه را از كارهاى خير انجام مىدهيد ، خداوند مىداند ، زاد و توشه تهيّه كنيد كه بهترين زاد و توشه پرهيزگارى است . » « وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالًا وَ عَلى كُلِّ ضامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ لِيَشْهَدُوا مَنافِعَ لَهُمْ وَ يَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فِي أَيَّامٍ مَعْلُوماتٍ عَلى ما رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعامِ فَكُلُوا مِنْها وَ أَطْعِمُوا الْبائِسَ الْفَقِيرَ ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ وَ لْيُوفُوا نُذُورَهُمْ وَ لْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ ذلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ حُرُماتِ اللَّهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ عِنْدَ رَبِّهِ » « 3 » « مردم را دعوت عمومى به حج كن ! تا پياده و سواره بر مركبهاى لاغر از هر راه دورى به سوى تو بيايند ، تا منافع خويش را با چشم خود ببينند ، و نام خدا را در ايّام معيّنى ( كه از دهم ذيحجّه شروع و به سيزدهم پايان مىيابد ) ، بر چهارپايانى كه به آنها روزى داده است ، ( به هنگام ذبح ) ببرند . پس از گوشت حيوانات قربانى بخوريد و هم به بينوايان فقير اطعام كنيد ، بعد از آن بايد آلودگىها ( و زوايد بدن ) را بر طرف سازند ، و به نذرهاى خود وفا كنند و بر گرد خانهء خدا طواف نمايند ، ( مناسك ) اين است . و هركس برنامههاى الهى را بزرگ شمارد و احترام آنها را حفظ كند ، براى او نزد پروردگارش بهتر است . »
--> ( 1 ) - آل عمران ( 3 ) آيه 97 - 96 . ( 2 ) - بقره ( 2 ) آيه 197 . ( 3 ) - حج ( 22 ) آيه 30 - 27 .