محمد عبد الله دراز (مترجم: عطائى)
869
دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى)
پاسخ ندادن به دشنام مشركان : « وَ لا تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ » « 1 » « هيچگاه بتها و معبودهاى مشركين را دشنام ندهيد ، زيرا اين عمل سبب مىشود كه آنها نيز به ساحت قدس خداوند همين كار را از روى ظلم و ستم و جهل و نادانى انجام دهند . » دورى از همنشينى با كسانى كه دخالت در آيات خدا مىكنند : « وَ إِذا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آياتِنا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ وَ إِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطانُ فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرى مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ » « 2 » « هنگامى كه مخالفان لجوج و بىمنطق را مشاهده كنى كه آيات خدا را استهزاء كنند ، از آنها روى برگردان ! تا از اين كار صرفنظر كرده ، به سخنان ديگرى بپردازند . اگر شيطان تو را به فراموشى افكند و با اينگونه اشخاص سهوا همنشين شدى ، به مجرّد اينكه متوجّه موضوع گشتى ، فورا از آن مجلس برخيز و با اين ستمكاران منشين ! » « وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتابِ أَنْ إِذا سَمِعْتُمْ آياتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِها وَ يُسْتَهْزَأُ بِها فَلا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ » « 3 » « در قرآن به شما قبلا دستور داده شده كه هنگامى كه بشنويد افرادى نسبت به آيات قرآنى كفر مىورزند و استهزاء مىكنند ، با آنها ننشينيد تا از اين كار صرفنظر كنند و به مسائل ديگرى بپردازند . اگر شما در اينگونه مجالس شركت كرديد ، همانند آنها خواهيد بود . » زياد سوگند ياد نكردن به نام خدا : « وَ لا تَجْعَلُوا اللَّهَ عُرْضَةً لِأَيْمانِكُمْ أَنْ تَبَرُّوا وَ تَتَّقُوا وَ تُصْلِحُوا بَيْنَ النَّاسِ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ » « 4 » « خداوند را در معرض سوگندهاى خود براى ترك نيكى و تقوا و اصلاح در ميان مردم قرار ندهيد ( و بدانيد ) خدا شنوا و داناست . »
--> ( 1 ) - انعام ( 6 ) آيه 108 . ( 2 ) - انعام ( 6 ) آيه 68 . ( 3 ) - نساء ( 4 ) آيه 140 . ( 4 ) - بقره ( 2 ) آيه 224 .