محمد عبد الله دراز (مترجم: عطائى)

815

دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى)

« در ميان اهل كتاب كسانى هستند كه اگر ثروت زيادى به رسم امانت به آنها بسپارى ، به تو باز مىگردانند ( و به‌عكس ) كسانى هستند كه اگر يك دينار به عنوان امانت به آنها بسپارى ، به تو باز نمىگردانند ، مگر تا زمانى كه بالاسر آنها ايستاده ( و بر آنها مسلّط ) باشى ، اين به خاطر آن است كه آنها مىگويند ما در برابر ( امّيّين ) ( غير اهل كتاب ) مسئول نيستيم ، آنها به خدا دروغ مىبندند ، درحالىكه مىدانند . آرى كسى كه به پيمان خود وفا كند و پرهيزگارى پيشه نمايد ( خدا او را دوست دارد ، زيرا ) خداوند پرهيزگاران را دوست مىدارد . كسانى كه پيمان الهى و سوگندهاى خود را ( به نام مقدّس او ) به بهاى كمى معامله مىكنند ؛ بهره‌اى در آخرت نخواهند داشت ، خداوند در آخرت با آنها سخن نخواهد گفت ، و نظر لطف خود را در آن روز از آنها برمىگيرد و نگاهى به آنها نمىكند . خداوند آنان را ( از گناه ) پاك نمىكند و براى آنها عذاب دردناكى است . » مكر و حيله : « إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ مَنْ كانَ خَوَّاناً أَثِيماً يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ » . « 1 » « خداوند خيانت‌كنندگان گنه‌كار را دوست نمىدارد ، آنها شرم دارند كه باطن اعمالشان براى مردم روشن شود ، ولى از خدا شرم ندارند ! » خيانت و تبه‌كارى داوران : « وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ وَ تُدْلُوا بِها إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ » « 2 » « اموال يكديگر را در ميان خود به باطل و ناحق نخوريد ! براى خوردن قسمتى از اموال مردم به گناه و بخشى از آن را به قضات ندهيد ، درحالىكه مىدانيد . » گواهى خلاف : « وَ اجْتَنِبُوا قَوْلَ الزُّورِ » « 3 »

--> ( 1 ) - نساء ( 4 ) آيه 108 - 107 . ( 2 ) - بقره ( 2 ) آيه 188 . ( 3 ) - حج ( 22 ) آيه 30 .