محمد عبد الله دراز (مترجم: عطائى)

792

دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى)

فصل دوم اخلاق خانواده اوّلا - وظايف اصلى و فرعى : احسان به پدر و مادر و تواضع در برابر آنها و اطاعت از آنها : « وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً وَ بِذِي الْقُرْبى » « 1 » « و به پدر و مادر نيكى كنيد و هم‌چنين به خويشاوندان . » « وَ قَضى رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِنْدَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُما أَوْ كِلاهُما فَلا تَقُلْ لَهُما أُفٍّ وَ لا تَنْهَرْهُما وَ قُلْ لَهُما قَوْلًا كَرِيماً وَ اخْفِضْ لَهُما جَناحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَ قُلْ رَبِّ ارْحَمْهُما كَما رَبَّيانِي صَغِيراً » « 2 » « و پروردگارت فرمان داده ، جز او را نپرستيد و نسبت به پدر و مادر نيكى كنيد ، هرگاه يكى از آن دو ، يا هر دوى آنها نزد تو به سنّ پيرى و شكستگى برسند ( آن‌چنان‌كه نيازمند به مراقبت دائمى تو باشند ، از هرگونه محبّت دريغ مدار و كم‌ترين اهانتى به آنان نكن ، حتّى ) ، سبك‌ترين تعبير نامؤدّبانه ، يعنى : اف نگو ! و بر سر آنها فرياد مزن ! با گفتار سنجيده و لطيف و بزرگوارانه با آنها سخن بگو ! و بال‌هاى تواضع خود را در برابرشان از محبّت و لطف فرود آر ! و بگو : پروردگارا ! آنها را مشمول رحمت خويش قرار ده ، همان گونه كه مرا در كودكى تربيت كردند . » « وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْناً عَلى وَهْنٍ وَ فِصالُهُ فِي عامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَ لِوالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ وَ إِنْ جاهَداكَ عَلى أَنْ تُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما وَ صاحِبْهُما فِي الدُّنْيا

--> ( 1 ) - نساء ( 4 ) آيه 36 . ( 2 ) - اسراء ( 17 ) آيه‌هاى 24 - 23 .