« وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْراهِيمَ إِذْ قالَ لِأَبِيهِ وَ قَوْمِهِ ما تَعْبُدُونَ قالُوا نَعْبُدُ أَصْناماً فَنَظَلُّ لَها عاكِفِينَ قالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ أَوْ يَنْفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ قالُوا بَلْ وَجَدْنا آباءَنا كَذلِكَ يَفْعَلُونَ قالَ أَ فَرَأَيْتُمْ ما كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِي إِلَّا رَبَّ الْعالَمِينَ الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ وَ الَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَ يَسْقِينِ وَ إِذا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ وَ الَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ وَ الَّذِي أَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ رَبِّ هَبْ لِي حُكْماً وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ وَ اجْعَلْ لِي لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ وَ اجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ وَ اغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كانَ مِنَ الضَّالِّينَ وَ لا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ » « 1 » « و خبر ابراهيم را بر ايشان بخوان ، هنگامى كه به پدر و قومش گفت : شما چه چيز را مىپرستيد ، گفتند : ما بت‌هايى را مىپرستيم و همواره ملازم عبادت آنهاييم ، گفت : آيا آنها سخن شما را مىشنوند ، هنگامى كه آنها را مىخوانيد ؟ يا اين‌كه آنها سودى به شما مىرسانند يا زيانى مىبخشند ؟ گفتند : ( اين چيزها مطرح نيست ) ، مهم آن است كه ما نياكان خود را يافتيم كه چنين مىكنند ! گفت : آيا اين چيزى را كه شما پيوسته عبادت مىكرديد ، مشاهده نموديد ، هم شما و هم پدران پيشين شما ، همهء آنها دشمن منند ، مگر پروردگار عالميان ؛ او كسى است كه مرا آفريد ، سپس هم او مرا هدايت مىكند ، و او كسى است كه مرا غذا مىدهد و سيراب مىكند و هنگامى كه بيمار شوم ، اوست كه مرا شفا مىدهد . و او كسى است كه مرا مىميراند و زنده مىكند و او كسى است كه طمع دارم گناهم را در روز جزا بيامرزد . ( نخستين تقاضايى كه از پيشگاه خدا مىكند ، اين است : ) پروردگارا ! به من علم و دانش و حق‌بينى مرحمت فرما و مرا به صالحان ملحق كن ! خداوندا براى من در ميان امّت‌هاى آينده لسان صدق و ذكر خير قرار ده ! خداوندا مرا از وارثان بهشت پر نعمت قرار ده ! پدرم ( - عمويم ) را بيامرز كه او از گمراهان بود ! مرا در روزى كه ( مردم ) برانگيخته مىشوند ، رسوا مكن ! روزى كه هيچ مال و فرزندانى سود نمىدهد ، مگر كسى كه به حضور خدا بيايد ، درحالىكه قلب سالم از هر شرك و كفر و آلودگى داشته باشد . » « وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ هذا ما تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٍ مَنْ خَشِيَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ وَ جاءَ بِقَلْبٍ مُنِيبٍ » « 2 »

--> ( 1 ) - شعرا ( 26 ) آيه‌هاى 69 - 89 . ( 2 ) - ق ( 50 ) آيه 33 - 31 .