محمد عبد الله دراز (مترجم: عطائى)
479
دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى)
- تا آن روز عذابى بىنظير را بچشند : فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ . » « 1 » . - در آن روز در معرض كيفر سوختن قرار مىگيرند : « وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ . » * « 2 » . - پس آنان هيمهء جهنّم مىباشند : « فَكانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَباً . » « 3 » . - و هرچه گنهكاران عذاب و رنج را احساس كنند ، مىخواهند از آنجا فرار كنند ، باز شكنجهگران آنها را به آتش بازگردانند و با گرزهاى آتشين آنها را مىزنند : « وَ لَهُمْ مَقامِعُ مِنْ حَدِيدٍ كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا فِيها وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ . » « 4 » . - نكبت و نگونبختى از هر طرف آنها را احاطه كرده است : « إِنَّا أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ ناراً أَحاطَ بِهِمْ سُرادِقُها . » « 5 » . - و لهيب آتش به صورتشان مىخورد : « تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ . » « 6 » . - پوستشان را مىكند : « نَزَّاعَةً لِلشَّوى . » « 7 » . - و گوشتشان را مىسوزاند : « لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ . » « 8 » . - و حرارت به دلهايشان مىرسد : « الَّتِي تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ . » « 9 » . - امّا طلايى را كه بخيلان گردآورى مىكنند ، به زودى در آتش تفديده مىشود ، سپس پيشانىها و پهلوها و پشتهاى آنها را بدان وسيله داغ مىكنند : « يَوْمَ يُحْمى عَلَيْها فِي نارِ جَهَنَّمَ
--> ( 1 ) - فجر ( 89 ) آيهء 25 ( - يك الف ) : در آن روز هيچكس همانند او ( خدا ) عذاب نمىكند . ( 2 ) - انفال ( 8 ) آيهء 50 ، حج / 9 ، 22 ، بروج / 10 ( - يك الف و 3 ب ) : عذاب سوزندهاى را بچشيد . ( 3 ) - جنّ ( 72 ) آيهء 15 ، بقره / 24 ، انبياء / 98 ، تحريم / 6 ( - 2 الف و 3 ب ) : آتشگيره و هيزم دوزخند . ( 4 ) - حج ( 22 ) آيههاى 21 ، 22 ، سجده / 20 ( - 1 آ و يك ب ) : تازيانهها يا گرزهايى از آهن سوزان براى آنها آماده است ، هرگاه بخواهند از دوزخ و غم و اندوههاى آن خارج شوند ، آنها را به آن بازمىگردانند ( و به آنان گفته مىشود : ) بچشيد عذاب سوزان را ! ( 5 ) - اعراف ( 7 ) آيهء 41 ، كهف / 29 ، عنكبوت / 54 ، 55 ، زمر / 16 ( - 4 الف ) : ما براى ستمگران آتشى فراهم كردهايم كه سراپردهاش آنها را از هر سو احاطه كرده است . ( 6 ) - مؤمنون ( 23 ) آيهء 104 ، ابراهيم / 50 ، احزاب / 66 ( - 2 الف و يك ب ) : شعلههاى گرم و سوزان آتش همچون شمشير به صورتهاى آنها نواخته مىشود . ( 7 ) - معارج ( 70 ) آيهء 16 ( - يك الف ) : دست و پا و پوست سر را مىكند و با خود مىبرد . ( 8 ) - مدثّر ( 74 ) آيهء 29 ( - يك الف ) : پوست تن را به كلّى دگرگون مىكند . ( 9 ) - همزه ( 104 ) آيهء 7 ( - يك الف ) : آتشى كه از دلها سرمىزند !