محمد عبد الله دراز (مترجم: عطائى)

455

دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى)

ذيل تأمين مىشود : - امنيّت بدون ترس و بيم : « فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ . » * « 1 » . - بنابراين اندوهى در كار نيست : « وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ . » . * - خوارى و ذلّتى نيست : « يَوْمَ لا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ . » « 2 » . - محو گناهان و بخشش آنها : « وَ اللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا . » « 3 » « كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ وَ أَصْلَحَ بالَهُمْ . » « 4 » . رحمت « 5 » ( موقعى تجلّى مىكند كه شرور و عذاب ، از كسانى بر طرف مىشود كه خداوند آنها را دوست مىدارد ) : « وَ أَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَتِ اللَّهِ هُمْ فِيها خالِدُونَ . » « 6 » جز اين‌كه شادمانى ايجابى روحى تنوّع بيشترى دارد ، بنابراين ؛ زندگى افراد خوشبخت ، آن

--> ( 1 ) - بقره ( 2 ) آيهء 38 ، 62 ، 112 ، 262 ، 274 ، 277 ، آل عمران / 170 ، مائده / 69 ، انعام / 48 ، اعراف / 35 ، 49 ، يونس / 62 ، حجر / 46 ، شعراء / 89 ، سباء / 37 ، فصّلت / 30 ، 40 ، زخرف / 63 ، دخان / 55 ، احقاف / 13 ( - 12 الف و 8 ب ) : آنان نه ترسى دارند و نه اندوهگين خواهند شد . ( 2 ) - تحريم ( 66 ) آيهء 8 ( - يك ب ) : در روزى خواهد بود كه خداوند ، پيامبر و كسانى را كه با او ايمان آورده‌اند ، خوار نمىكند . ( 3 ) - بقره ( 2 ) آيهء 268 : و خداوند به شما وعدهء آمرزش و فزونى مىدهد . ( 4 ) - محمّد ( 47 ) آيهء 2 ، بقره / 268 ، 271 ، آل عمران / 133 ، 136 ، 157 ، 195 ، نساء / 31 ، 129 ، مائده / 9 ، 65 ، انفال / 4 ، 29 ، 74 ، هود / 11 ، نور / 22 ، 26 ، عنكبوت / 7 ، احزاب / 35 ، 71 ، سباء / 4 ، فاطر / 7 ، يس / 11 ، زمر / 35 ، غافر / 7 ، شورى / 25 ، احقاف / 16 ، 31 ، فتح / 5 ، 29 ، حجرات / 3 ، حديد / 20 ، 21 ، 28 ، حشر / 12 ، تغابن / 9 ، 17 ، طلاق / 5 ، تحريم / 8 ، ملك / 12 ( - 16 الف و 24 ب ) : خداوند گناهشان را مىبخشد و كارشان را ( در دنيا و آخرت ) اصلاح مىكند . ( 5 ) - پاره‌اى از الفاظ عربى به حدّى از ظرفيت رسيده‌اند كه مدلول يك كلمهء قابل انبساط و انقباض است و در صورت‌هاى مختلف تنها باشد ، يا همراه اين و يا آن لفظ مربوط به كار رود ، به رنگ‌هاى گوناگونى درمىآيد و از اين قبيل است واژهء رحمت ، اگر با كلمهء رأفت همراه باشد ، جنبهء مثبت دارد ، به معناى بخشش است ، ولى اگر با واژهء فضل همراه باشد ، بيشتر نقش منفى دارد و به معناى نجات از عذاب و حفظ از بدىهاست ، و بالاخره اگر تنها باشد ، گاهى هر دو معنى را باهم دارد و هم‌چنين عنصر حمايت را در دو حالت اخير مىرساند ؛ « وَ مَنْ تَقِ السَّيِّئاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ . » غافر / 9 : كه هركس را در آن روز از بدىها نگه دارى مشمول رحمتت ساخته‌اى . ( 6 ) - آل عمران ( 3 ) آيهء 107 ، 132 ، 157 ، بقره / 218 ، نساء / 129 ، 175 ، أنعام / 155 ، اعراف / 57 ، 204 ، توبه / 21 ، 71 ، 99 ، يونس / 58 ، مريم / 85 ، نور / 56 ، نمل / 46 ، يس / 58 ، شورى / 8 ، زخرف / 32 ، جاثيه / 30 ، حجرات / 10 ، حديد / 13 ، انسان / 31 ( - 12 الف و 11 ب ) : امّا آن‌هايى كه چهره‌هايشان سفيد شده ، در رحمت خداوند خواهند بود و در آن جاودانه مىباشند .