محمد عبد الله دراز (مترجم: عطائى)

390

دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى)

- باعث ضرر و زيان و يا فساد در روى زمين شدن : « وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ قالُوا إِنَّما نَحْنُ مُصْلِحُونَ . » « 1 » . - خوى خصمانه و تجاوزگرى حتّى در برابر دشمنان : « وَ لا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ أَنْ صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ أَنْ تَعْتَدُوا . » « 2 » . - استفاده از مال ديگران بدون رضايت ايشان ( و تملّك مال غير به طريق اولى ) : « وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ وَ تُدْلُوا بِها إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ . » « 3 » . - دست زدن به مال يتيم ، مگر به بهترين صورت ( با هدف رشد دادن مال يتيم ) : « وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ . » * « 4 » . - ردّ يتيم با درشتى : « أَ رَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ فَذلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ . » « 5 » . خشم و تندى نسبت به يتيم : « فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلا تَقْهَرْ . » « 6 » . - بىاعتنايى و خوار شمردن يتيم در رفتار : « كَلَّا بَلْ لا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ . » « 7 » .

--> - ريختن خون آن‌ها مجاز نيست ، به قتل نرسانيد ، مگر طبق قانون الهى قتل آنها مجاز باشد ، اين‌ها امورى است كه خدا توصيه كرده تا دريابيد . ( 1 ) - بقره ( 2 ) آيهء 11 ، اعراف / 65 ( - يك الف و يك ب ) : هنگامى كه به آن‌ها گفته شود ، در روى زمين فساد نكنيد ، مىگويند : ما فقط اصلاح‌كننده‌ايم . ( 2 ) - مائده ( 5 ) آيهء 2 ، اعراف / 33 ، نحل / 90 ( - 2 الف و يك ب ) : نبايد اين جريان سبب شود كه بعد از اسلام آوردن آنها ، كينه‌هاى ديرينه را زنده كنيد و مانع زيارت آنها از خانهء خدا شويد . ( 3 ) - بقره ( 2 ) آيهء 188 ، نساء / 29 ( - 2 ب ) : اموال يكديگر را در ميان خود به باطل و ناحق نخوريد ، و براى خوردن قسمتى از اموال مردم به گناه و بخشى از آن را به قضات ندهيد ، درحالىكه مىدانيد . ( 4 ) - انعام ( 6 ) آيهء 152 ، نساء / 6 ، اسراء / 34 ( - 2 الف و يك ب ) : هيچ‌گاه جز به قصد اصلاح نزديك مال يتيمان نشويد . ( 5 ) - ماعون ( 107 ) آيهء 1 - 2 ( - يك الف ) : آيا كسى كه روز جزا را پيوسته انكار مىكند ، ديدى ؟ ! او همان كسى است كه يتيم را با خشونت مىراند ! ( 6 ) - ضحى ( 93 ) آيهء 9 ( - يك الف ) : حال كه چنين است ، يتيم را تحقير مكن ! ( 7 ) - فجر ( 89 ) آيهء 17 ( - يك الف ) : چنان نيست كه شما مىپنداريد ( كه اموالتان دليل بر مقام شما نزد پروردگار است ، بلكه اعمالتان حاكى از دورى شما از خداست ) شما يتيمان را گرامى نمىداريد .