محمد عبد الله دراز (مترجم: عطائى)

14

دستور الأخلاق في القرآن (آئين اخلاق در قرآن) (فارسى)

مسخره كردن 817 تحقير مردم 817 تجسّس 817 افتراء و غيبت 817 نيّت بد و زودباورى 818 نسبت زنا دادن 818 دخالت زيان‌آور 819 بىتفاوتى در برابر زيان عمومى 820 ثانيا - اوامر 820 بازگرداندن امانت 820 تنظيم قرارداد براى رفع نگرانى 820 وفاى به عهد 822 اداى شهادت راست 822 آشتى دادن افراد 823 ميانجىگرى 823 نه به خاطر بدان 824 دلسوزى متقابل 824 احسان به‌ويژه بر مستمندان 824 به ثمر رساندن اموال يتيمان 825 آزاد كردن بردگان 825 يا زمينه‌سازى آزادى ايشان 826 گذشت 827 ناديده نگرفتن بدى در هيچ حال 827 دفع بدى با نيكى 828 دعوت به نيكى و نهى از بدى 828 گسترش دانش 829 برادرى و بزرگوارى 830 دوستى همگان 830