اين‌چنين آيت وحدانيت پروردگار و معجزه بزرگ حضرت ابراهيم حادث گشت . دشمنان نخست با بحث به مبارزه ابراهيم رفتند ولى مغلوب گشتند ، به قدرت خود توسل جستند و براى از بين بردن ابراهيم ، به آتش پناه بردند ؛ خدا طبيعت آن را تغيير داد و شعله آتش را بر ابراهيم سرد و سلامت گرداند ، آنان تصميم گرفتند به ابراهيم خدعه بزنند ولى خدا آنان را در رديف زيانكاران قرار داد . مردم با ديدن اين معجزه بزرگ به حدى متأثر و آگاه شدند كه نزديك بود در مقابل دعوت ابراهيم عليه السّلام تسليم شوند و او را به رهبرى خويش برگزينند و چيزى نمانده بود براى پيروى از وى متحد گردند ، ولى برخى از آنها ، لذات دنيوى و حب مقام را بر قبول حق مقدم داشتند و دسته‌اى ديگر ترسيدند مخالفين ابراهيم و بت‌پرستان به آنان آزار برسانند ، لذا فقط عده‌اى انگشت‌شمار به ابراهيم ايمان آوردند و ايمان خود را از مردم كتمان كردند تا از شر ياغيگران در امان باشند و مرگ گريبان آنان را نگيرد . ابراهيم عليه السّلام و نمرود « 1 » عظمت معجزه ابراهيم همان گونه كه مردم بابل را متأثر ساخت ، متوجه كاخ نمرود هم گشت و اين موج خطرناك كاخ او را متزلزل ساخت و خبر ابراهيم و معجزهء جاويد او دهان‌به‌دهان به گوش او رسيد ، ليكن نمرود به عصيان خود و اتهام به ابراهيم افزود . مگر نه اين است كه ابراهيم خدايان آنان را مورد بىحرمتى قرار داده و قوم را در عبادت بت‌ها سرزنش مىكند . نمرود از شدت خشم و غضب ابراهيم را احضار كرد ، آنگاه كه ابراهيم در مقابل او قرار گرفت ، نمرود به صورت ابراهيم عليه السّلام خيره شد و سپس گفت : اين چه آشوبى است كه به پا كرده‌اى ؟ اين چه آتشى است كه روشن كرده‌اى ؟ اين خدايى كه به سوى او دعوت مىكنى كيست ؟ مگر تو خدايى جز من مىشناسى ؟ مگر غير از من خدايى كه مستحق عبادت باشد سراغ دارى ؟ كيست كه مقامش از من بالاتر و حكمش از من نافذتر باشد ؟ !

--> ( 1 ) . اقتباس از سوره بقره ، آيه : 258 .