محمد أحمد جاد المولى (مترجم: زمانى)

68

قصص القرآن (قصه هاى قرآنى) (فارسى)

فساد آن را آشكار مىساخت و به آنان مىگفت : آيا آنگاه كه به پرستش اين بتها روى مىآوريد ، حرف شما را مىشنوند ؟ زمانى كه به اطاعت ايشان همت مىگماريد و اقدام مىكنيد ، شما را مىبينند ؟ و آيا بت‌ها براى شما نفع و ضررى دارند ؟ براستى كه تقليد كوركورانه از جمله نقشه‌هاى شيطان است كه اطاعت اين قوم از پدرانشان و همراهى در شك آنان را موجب شده است و به عبادت مجسمه افتخار مىكنند و پيشانى خود را براى سجده بر بت روى زمين مىگذارند . راستى اين مردم چقدر نادانند كه با اين وجود خود را بر طريق حق مىدانند و در حقانيت عقيده خويش اصرار دارند و با پيروان حق ، براى باطل خود بحث و مجادله مىكنند و مطالبى بىاساس و استدلالهايى در نهايت ضعيف در اين مورد ارائه مىدهند . آنان بر همين اساس در مقابل استدلال ابراهيم و سؤالات او گفتند : « ما پدران خود را در عبادت بتها يافتيم ! » خداى ابراهيم عليه السّلام مخالفين ابراهيم اقرار كردند كه بتها حاجتهايشان را نمىشنوند ، مالك ضرر و نفعى نيستند و اعتراف كردند كه فقط به جهت پيروى از نياكان خود به عبادت بت پرداختند و با اين منطق ضعيف و پوسيده ، اصرار به پرستش بتها و برحق دانستن آنها داشتند . آنان معتقد بودند كه باستانى بودن اين عقيده دليلى است بر اين‌كه بت شايسته احترام و سزاوار تعظيم است و بدين طريق ثابت كردند كه از رأى صحيح و فكر روشن محروم هستند . ابراهيم عليه السّلام به آنان گفت : « بىترديد شما و پدرانتان در گمراهى آشكارى بوديد . » « 1 » قوم او با احساس عجز در برابر برهان قوى و استدلال محكم ابراهيم ، وى را خطاب قرار داده و گفتند : آيا تو نقص تراشى براى خدايان ما و بدگويى از بتهاى ما را از روى اراده انجام مىدهى ، يا اينكه با ما شوخى مىكنى ؟ ابراهيم عليه السّلام در پاسخ آنان گفت : من حرف بىمورد نمىزنم و تصميم من كاملا

--> ( 1 ) . سوره انبياء : آيه 54 « قالَ لَقَدْ كُنْتُمْ أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ » .