حالى كه مراد « الحر » و « البرد » بود ولى فقط « الحر » را ذكر كرده است . « 1 » يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا « 2 » سؤال 7 : خدعه و فريب در جايى به كار مىرود كه طرف مقابل آگاهى و اطلاع از آن نداشته باشد ولى خدايى كه از همه چيز آگاه است چگونه ممكن است كه كسى بتواند او را فريب بدهد ؟ جواب : اولا ممكن است كه مراد از خدعه و نيرنگ با رسول خدا باشد چنان كه مىفرمايد : إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّهَ « 3 » و باز مىفرمايد : مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ « 4 » ثانيا : ممكن است كه نفاق منافقان را خدعه ناميده باشد چرا كه شبيه به نيرنگ است . أَلا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ « 5 »

--> شود . چرا كه حرّ به معناى گرما و برد به معناى سرماست ولى در اين آيه فقط كلمه حرّ يعنى گرما آمده است به خاطر آنكه عرب در بسيارى از موارد يكى از دو ضدّ را به عنوان اختصار ذكر مىكند و دوّمى به قرينهء اولى روشن مىشود . و يا به اين جهت است كه در آن مناطق كه قرآن نازل گرديد دفاع در مقابل گرما از اهميت بيشترى برخوردار بود . تفسير نمونه ، جلد 11 ، ص 347 ، ذيل آيهء 81 ، نحل ( 1 ) . حضرت آيت اللّه جوادى آملى مىفرمايد : قرآن همانند خورشيدى است كه براى همگان نورافشانى مىكند ولى فقط كسانى از نور آن بهره مىبرند كه داراى چشم سالمى هستند و كسانى كه چشم سالم ندارند نه تنها بهره نمىبرند بلكه زيان و ضرر هم مىبينند . و امّا هدايت قرآن بر دو نوع است : 1 - هدايت ابتدايى كه متوجه همه انسانهاست 2 - هدايت پاداشى كه متعلق به كسانى است كه از هدايت ابتدايى بهره برده‌اند و هدايت پاداشى فقط مخصوص متقين است كه از روى اختيار كامل هدايت ابتدايى را پذيرفته‌اند . ( 2 ) . سورهء بقره ، آيهء 9 : با خدا و مؤمنان خدعه و نيرنگ مىنمايند . ( 3 ) . سورهء فتح ، آيهء 10 : كسانى كه با تو بيعت مىكنند در حقيقت با خدا بيعت مىكنند . ( 4 ) . سورهء نساء ، آيهء 80 : كسى كه از پيامبر اطاعت كند از خدا اطاعت كرده است . ( 5 ) . سورهء بقره ، آيهء 12 : بدانيد كه فقط و فقط آنان اهل فساد هستند .