محمود بن محمد حسنى واعظ
372
تفسير شريف البلابل القلاقل (فارسى)
202 - مسند ابو هريره ، عبد الرحمن بن صخرازدى - 59 ق . مسند / عبد الرحمن بن صخرازدى المعروف به ابو هريره به نقل از على و السنة ابو هريره : « عبد الرحمن بن صخرازدى » يا « الدوسى » از عشيره « سليم بن فهم » از صحابه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم است كه در سال هفتم هجرى به هنگام فتح خيبر به حضور رسول خدا آمده و مسلمان شد . نام وى در دوران جاهليت « عبد قيس » يا « عبد شمس » يا « عبد غنم » . . . بوده است . از آنجا كه گربه را خيلى دوست مىداشت روزى درحاليكه گربهاى را در بغل گرفته بود رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم به او رسيد و فرمود : « ابو هريره » . و اين كنيه بر روى او ماند . . . بخارى گويد هشتصد تن از صحابه و تابعين از او نقل حديث كردهاند . در دوران خلافت عمر حكومت بحرين به او سپرده شد و در زمان حكومت عثمان منصب قضاوت به او واگذار شد در دوران معاويه والى مدينه شد . وى در سال 57 يا 59 در سن هفتاد و هشت سالگى در شهر مدينه از دنيا رفت . محدّثين شيعه به روايات او اعتماد نمىكنند و دليلشان آنست كه وى در سال فتح خيبر مسلمان شده و تمام دورانى كه با رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم بوده است چهار سال مىباشد . چگونه اين همه حديث را در تمام مسائل اسلامى از آن حضرت نقل كرده است با اينكه در زمان آن حضرت از افراد مقرّب و نزديك حضرت هم نبود . از تواريخى كه شرححال او را نوشتهاند معلوم