روايات ذيل آيات پرداخته و جرأت آن را در خود نيافتند كه از خود سخنى بگويند و مفسّران فارسىزبان كه در اين زمينه نقش عمده‌اى در تاريخ ادبيات ايران ايفا كردند ، قدر كارشان مجهول مانده و خود نيز ناشناخته‌اند . آرى ، همّت بلند اين مفسران باب تازه‌اى را در ادبيات ايران گشود ، و راه را براى تفاسير فارسى قرون بعد هموار كرد . همّت عالى ديگرى بايد تا شناساى مقامشان و ارائه‌گر تلاششان براى آغاز يك راه بلند باشد . اميد كه اين مختصر ، تلاشى باشد در اين راستا . و السلام