رَبِّ هَبْ لِي حُكْماً وَ أَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ اى پروردگار من ببخش مرا صواب هر حكمى « 1 » كه كنم بدين جهان ، و در رسان مرا « 2 » به نيك مردان ، يعنى به گذشته پيامبران . ( 83 ) وَ اجْعَلْ لِي لِسانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ و باقى دار مرا نام نيك در ميان امت نبىّ آخر - الزّمان « 3 » . ( 84 ) وَ اجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ و گردان مرا از پايندگان « 4 » ، در بهشت جاويدان « 5 » . ( 85 ) وَ اغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كانَ مِنَ الضَّالِّينَ و از اهل « 6 » آمرزش گردان مر « 7 » پدر مرا به دادن ايمان ، چه وى هست اكنون از گمراهان . ( 86 ) وَ لا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ و خجل مگردان مرا به تقصير من روز برانگيختن خلقان . ( 87 ) يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ آن روز كه سود ندارد مال و پسران . ( 88 ) إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ليكن آن سود دارد ، كه به قيامت آرد ، بنده دلى « 8 » به سلامت از كفر و نفاق و عصيان ، و از بدعت هواداران ، و از دوستى اين جهان ، و از اعتماد بر خلقان . و قيل قلب سليم آن بود كه كس را نيازارد ، و اگر بيازارندش نيازارد ، و چون با كسى احسان كند مكافات طمع ندارد . و قيل وى آن بود كه گشت احوال يقينش نگرداند ، و جفاى خلق شفقتش را نبراند « 9 » . ( 89 ) وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ و نزديك كرده شود بهشت مر ترس‌كاران را . ( 90 ) وَ بُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغاوِينَ و ظاهر كرده شود دوزخ مر گمراهان را . ( 91 ) وَ قِيلَ لَهُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ و گفته شود مر آنها « 10 » را كجااند آنها كه

--> ( 1 ) - اصل : هر حكمتى . ( 2 ) - ن : « مرا » ندارد . ( 3 ) - ن و ت : نبى و امت آخر الزمان . ( 4 ) - در اصل : باينده - ن و ت : پايندگان . ( 5 ) - ن : جاودان . ( 6 ) - ن و ت : و اهل . ( 7 ) - ن : « مر » ندارد . ( 8 ) - اصل : دل . ( 9 ) - اصل : نبرراند . ( 10 ) - ن و ت : مر ايشان .