أَنْ أَرْسِلْ مَعَنا بَنِي إِسْرائِيلَ رها كن اسرائيليان را ، تا بروند با ما . ( 17 ) قالَ أَ لَمْ نُرَبِّكَ فِينا وَلِيداً فرعون گفت ا نه پرورديمت در ميان خويش و تو نوزاده به ابتدا ، وَ لَبِثْتَ فِينا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ و درنگ كردى در ميان ما از عمر خويش سالها . ( 18 ) وَ فَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَ أَنْتَ مِنَ الْكافِرِينَ و كردى آنچه « 1 » كردى يعنى كشتى قبطى « 2 » را از خشم من ، و تو از ناسپاسان « 3 » نعم من . ( 19 ) قالَ فَعَلْتُها إِذاً وَ أَنَا مِنَ الضَّالِّينَ گفت مشت زدمش و من از نادانان ، يعنى ندانستم « 4 » كه از زدن من « 5 » كشته شود به پايان . ( 20 ) فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ گريختم از شما ، چون ترسيدم از كشتن شما فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْماً پروردگار من مرا پيامبرى بخشيد ، وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ و مرا از رسولان گردانيد . ( 21 ) وَ تِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّها عَلَيَّ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرائِيلَ و اين كردارى است كه مىيادكنى ، و به وى بر من منّت مىنهى « 6 » ، كه اسرائيليان را بنده كردى ، و مرا بنده نكردى و بپروردى . ( 22 ) قالَ فِرْعَوْنُ وَ ما رَبُّ الْعالَمِينَ گفت فرعون لعين ، كيست ربّ العالمين . ( 23 ) قالَ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا گفت خداوند آسمانها و زمينها ، و آنچه « 7 » هست ميان اينها ، إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ اگر هستتان يقين‌ها . ( 24 ) قالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَ لا تَسْتَمِعُونَ فرعون گفت مر آنها را كه گردبرگرد وى بودند از بزرگان ، نمىشنويت كه چه مىگويدتان . ( 25 ) قالَ رَبُّكُمْ وَ رَبُّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ موسى گفت وى پروردگار شماست ، و پروردگار پدران

--> ( 1 ) - ن : آنج . ( 2 ) - ن : قبطيى . ( 3 ) - ن : نسپاسان . ( 4 ) - ن و ت : نمىدانستم . ( 5 ) - ن و ت : « من » ندارد . ( 6 ) - ن : مى منت نهى . ( 7 ) - ن : آنج .