بهشتى بدانچه « 1 » كردند از شكيبايى ، وَ يُلَقَّوْنَ فِيها تَحِيَّةً وَ سَلاماً و پيش آرندشان در وى « 2 » تحيّت و سلام پادشاهى . ( 75 ) خالِدِينَ فِيها جاويدانان « 3 » در آن حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً نيك قرارگاهى ، و نيك پادشاهى « 4 » . ( 76 ) قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ بگو يا محمد چه خطر داشتى به بودن شما پروردگار من اگر نه خواندن وى بودى شما را به ايمان و طاعت ، فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزاماً و خواندتان به زفان مصطفى صلى اللّه عليه و سلم و تكذيب كرديت و خويشتن را « 5 » سزاى دوام تعذيب كرديت به آخرت . و گويند معنى وى آن « 6 » است كه « 7 » چه باك داشتى از آمرزش شما ، پروردگار شما ، اگر نه بودى معبود خواندن بتان كار شما ؛ و تكذيب كرديت خداى تعالى را ، و رسول عليه الصلاة و السلام را ، و سزا شديت عذاب بر دوام را . ( 77 )

--> ( 1 ) - ن : بدانج . ( 2 ) - ن : « در وى » ندارد . ( 3 ) - ن : جاودانان . ( 4 ) - ن و ت : باشگاهى . ( 5 ) - ن : « را » ندارد . ( 6 ) - ن : اين . ( 7 ) - ن و ت « كه » ندارد .