نتوانند كه وصيتى كنند ، و نه آنك سوى اهل « 1 » خويش بازگردند . ( 49 - 50 ) وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ دميده شود در صور فَإِذا هُمْ مِنَ الْأَجْداثِ إِلى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ و ناگاه از گور بيرون آيند همه و مىشتابند به شمارگاه ، به فرمان پادشاه . ( 51 ) قالُوا يا وَيْلَنا مَنْ بَعَثَنا مِنْ مَرْقَدِنا گويند اى واى بر ما ، كى برانگيخت از اين خوابگاه ما را ؛ هذا ما وَعَدَ الرَّحْمنُ اين آن است كه خداى تعالى وعده كرده بودمان ، وَ صَدَقَ الْمُرْسَلُونَ و راست گفتند پيامبران . ( 52 ) إِنْ كانَتْ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً فَإِذا هُمْ جَمِيعٌ لَدَيْنا مُحْضَرُونَ نبود مگر يك بانگ نفخهء صور ، و همه به شمارگاه حاضر كرده شوند از نزديك و دور . ( 53 ) فَالْيَوْمَ لا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً امروز بر هيچ تنى ستمى نرود وَ لا تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ و جزا داده نشويت مگر به كردارها اى كه از شما كرده بود « 2 » . ( 54 ) إِنَّ أَصْحابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فاكِهُونَ بهشتيان امروز در شغلىاند خوش‌باشندگان ، و ميوه‌هاى بسياريابندگان . ( 55 ) هُمْ وَ أَزْواجُهُمْ فِي ظِلالٍ عَلَى الْأَرائِكِ مُتَّكِؤُنَ ايشان و جفتان ايشان در ظلهااند ، تكيه‌كردگان بر تختهاى آراسته به فرشها و كلّه‌هااند . ( 56 ) لَهُمْ فِيها فاكِهَةٌ وَ لَهُمْ ما يَدَّعُونَ مر ايشان را بود در وى ميوه‌ها كه مىخورند ، و مر ايشان را بود هر چه به دل آرزو برند « 3 » . ( 57 ) سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ سلام بودشان بىواسطه ، از پروردگار بخشاينده . ( 58 ) وَ امْتازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ و گفته شود كه جدا شويت اى بهشتيان ، از مشركان « 4 » . ( 59 )

--> ( 1 ) - ن : اصل - ت : اهل . ( 2 ) - ن : آمده بود - ت : قسمتى از آيه را معنى نكرده است . ( 3 ) - ن : مىبرند . ( 4 ) - ن : از بهشتيان اى . . .