كسانى كه از شما مزد نمىخواهند و ايشانند بر راه « 1 » راست روندگان . ( 20 - 21 ) وَ ما لِيَ لا أَعْبُدُ الَّذِي فَطَرَنِي و چه بازدارد مرا از عبادت آنك وى آفريد مرا ، وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ و به جزاى وى بازگرديت شما . ( 22 ) أَ أَتَّخِذُ مِنْ دُونِهِ آلِهَةً ا جز وى بتان را به خدايى گيرم « 2 » ، إِنْ يُرِدْنِ الرَّحْمنُ بِضُرٍّ لا تُغْنِ عَنِّي شَفاعَتُهُمْ شَيْئاً وَ لا يُنْقِذُونِ كه « 3 » اگر بخواهد خداى تعالى كه به من ضررى رساند سود ندارد شفاعت‌شان و نه برهاندم . ( 23 ) إِنِّي إِذاً لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ پى من اگر همان كنم كه شما ، باشم در گمراهى پيدا . ( 24 ) إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونِ من گرويدم به پروردگار شما بشنويت از من ، و به كنيت فرمان من . ( 25 ) قِيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ بكشتندش ، و فرشتگان « 4 » به بهشت درآوردندش ؛ قالَ يا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ گفت اى كاشكى « 5 » قوم من بدانندى بِما غَفَرَ لِي رَبِّي وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ كه خداى تعالى مرا آمرزيد ، و مرا از گرامىكردگان گردانيد . ( 26 - 27 ) وَ ما أَنْزَلْنا عَلى قَوْمِهِ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ جُنْدٍ مِنَ السَّماءِ وَ ما كُنَّا مُنْزِلِينَ و نفرستاديم بر قوم وى از بعد وى هيچ سپاهى از آسمان ، و نه آنچه « 6 » مىفرستاديم بر آنها كه بودند پيش از ايشان ، چون طوفان ، و صاعقه و سنگ و باد و مثل آن . ( 28 ) إِنْ كانَتْ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً فَإِذا هُمْ خامِدُونَ نبود مگر يك بانگ جبرئيل و ناگاه فرومردند - بدان . ( 29 ) يا حَسْرَةً عَلَى الْعِبادِ اى دريغا بر بندگان ، ما يَأْتِيهِمْ مِنْ رَسُولٍ إِلَّا كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ

--> ( 1 ) - ن : به راه . ( 2 ) - اصل : گيريم . ( 3 ) - ن : « كه » ندارد . ( 4 ) - ن : فريشتگان - ت : مانند متن است . ( 5 ) - ن : اى كاشك - ت : مانند متن است . ( 6 ) - ن : آنج .