هر ظاهرى و باطنى است به حقيقت . ( 16 ) يا بُنَيَّ أَقِمِ الصَّلاةَ اى پسركم نماز بيار ، وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ وَ انْهَ عَنِ الْمُنْكَرِ و به كار پسنديده فرماى و از كار ناپسنديده بازدار ، وَ اصْبِرْ عَلى ما أَصابَكَ و بر « 1 » هر چه رسدت صبر به جاى آر ، إِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ چه اينست از كارهاى مرد داناى بيناى استوار . ( 17 ) وَ لا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ و مگردان رخسارت بر مردمان به گردن‌كشى وَ لا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحاً و مرو در زمين خرامان به بزرگ منشى ؛ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتالٍ فَخُورٍ چه خداى تعالى دوست ندارد هر خرامنده را ، و هر فخرآرنده را « 2 » . ( 18 ) وَ اقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ و آهسته باش در راه رفتنت ، و نرم دار آواز در سخن گفتنت ؛ إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ چه زشت‌ترين بانگها بانگ خر است ، بدانك از همه بانگها برتر است . ( 19 ) أَ لَمْ تَرَوْا أَنَّ اللَّهَ سَخَّرَ لَكُمْ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ ا نمىبينيت كه خداى تعالى مسخّر كرد مر شما را آنچه « 3 » در آسمانها و در زمينهاست ، وَ أَسْبَغَ عَلَيْكُمْ نِعَمَهُ ظاهِرَةً وَ باطِنَةً و تمام كرد بر شما نعمتهاى خويش آنچه « 5 » پيداست ، و آنچه « 6 » ناپيداست . وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يُجادِلُ فِي اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ و از مردمان كس است كه جدل مىكند بر توحيد خداى تعالى بىدانايى ، وَ لا هُدىً و بىدليلى به پيدايى ، وَ لا كِتابٍ مُنِيرٍ و بىوحى كتاب با روشنايى . ( 20 ) وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ و چون گفته مىشود مر ايشان را ، كه متابعت كنيت فرستادهء خداى را تعالى يعنى قرآن را قالُوا بَلْ نَتَّبِعُ ما وَجَدْنا عَلَيْهِ آباءَنا گويند بلك « 4 » متابعت كنيم آن چيزى را كه بر وى يافتيم پدران را . أَ وَ لَوْ كانَ الشَّيْطانُ يَدْعُوهُمْ إِلى عَذابِ السَّعِيرِ

--> ( 1 ) - ن : « و بر » ندارد . ( 2 ) - ن : و هر فخر كننده‌اى را . ( 3 ) - ن : آنج . ( 4 ) - ن : بل كه . ( 5 ) - ن : آنج . ( 6 ) - ن : آنج .