31 - سورة لقمان بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الم منم خداى دانا ، تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْحَكِيمِ اينست آيتهاى كتاب محكم با حكمها و با حكمتها . ( 1 - 2 ) هُدىً وَ رَحْمَةً لِلْمُحْسِنِينَ هدايت و رحمت است به حقّ محسنان . ( 3 ) الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ آنها كه نماز كنند ، و زكات دهند ، و به آمدن قيامت بوند بىگمان . ( 4 ) أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ آنهااند كه « 1 » بر راه راستند از پروردگار خويش و آنهااند رستگاران . ( 5 ) وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ و از مردمان كس است كه مىگزينند بر قرآن ، سخن خوش آينده را به طبع از داستانهاى پيشينيان لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ تا قوم را به نادانى از راه ايمان و گويند از قرآن ببرد ، وَ يَتَّخِذَها هُزُواً و آن را فسوس « 2 » گيرد ، أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ آنانند كه ايشان را عذاب دردگين بود . ( 6 ) وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِ آياتُنا وَلَّى مُسْتَكْبِراً و چون خوانده « 3 » مىشود بر وى آيات ما روى

--> ( 1 ) - ن : آنها كه . ( 2 ) - ن : به فسوس . ( 3 ) - ن : برخوانده .