و بيرون « 1 » آرد مرده را از زنده ؛ وَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها و زنده كند زمين را بعد مردن وى به بهاران ، وَ كَذلِكَ تُخْرَجُونَ و همچنين بيرون « 5 » آورده شويت از گورها بدان جهان . ( 19 ) وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ و از دلايل ربوبيّت و وحدانيّت و قدرت وى آن است كه بيافريدتان « 2 » از خاك يعنى پدران‌تان آدم را به ابتدا ، ثُمَّ إِذا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ باز شما خلقان شديت كه مىدرپراكنيت در دنيا . ( 20 ) وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها و از دلايل وى آن است كه بيافريد مر شما را از تنهايتان جفتان ، تا آرام گيريت به « 3 » ايشان ؛ وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً و ميان شما دوستى نهاد در جوانى ، و رحم نهاد در كلانى ؛ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ اندرين دلالت و حجّت است ، مر قوم را كه ايشان را فهم و فكرت است . ( 21 ) وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ و از دلايل وى آفريدن آسمانها و زمينهاست ، وَ اخْتِلافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَ أَلْوانِكُمْ و بر افزودى زفانها و رنگهاى شماست ، إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْعالِمِينَ اندرين حجّتهاى علماست . ( 22 ) وَ مِنْ آياتِهِ مَنامُكُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ و از دلايل وى خواب شماست به شب و روز از بهر راحت ، وَ ابْتِغاؤُكُمْ مِنْ فَضْلِهِ و جستن شما از روزى وى به حرفت و تجارت ؛ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ اندرين دلالت‌هاست ، مر آن را « 4 » كه با تأمل شنيدن اين حجتهاست . ( 23 ) وَ مِنْ آياتِهِ يُرِيكُمُ الْبَرْقَ خَوْفاً وَ طَمَعاً و از دلايل وى آن است كه مىنمايدتان برق ترس مسافران را ، و اميد مقيمان را ؛ وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ ماءً و مىفرستد از

--> ( 1 ) - ن : برون . ( 2 ) - ن : بيافريد مر شما را . ( 3 ) - ن : با . ( 4 ) - ن : آنها را . ( 5 ) - ن : برون .