را كه عبادت آريت مر « 1 » خداوند اكبر را ؛ وَ اتَّقُوهُ و از وى بترسيت ، ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ اين مر شما را بهتر اگر مىدانيت . ( 16 ) إِنَّما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثاناً مىپرستيت به جز خداى تعالى بتانى را وَ تَخْلُقُونَ إِفْكاً و مىگوييت بهتانى را ؛ إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقاً آنها كه مىپرستيت‌شان به جز خداى تعالى نتوانند ، كه به شما روزى رسانند . فَابْتَغُوا عِنْدَ اللَّهِ الرِّزْقَ روزى به نزد خداى تعالى جوييت ، وَ اعْبُدُوهُ و وى را « 2 » پرستيت ، وَ اشْكُرُوا لَهُ و وى را « 3 » شكر آريت إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ به جزاى وى بازگرديت . ( 17 ) وَ إِنْ تُكَذِّبُوا فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ و اگر دروغ گوى داريت مصطفى را اى مكّيان ، پس دروغ گوى داشتند پيامبران خويش را پيشينيان ، وَ ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ الْمُبِينُ و نيست بر رسول مگر رسانيدن با بيان . ( 18 ) أَ وَ لَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ ا نمىبينند كه چگونه آفريد خداى تعالى خلق را به ابتدا ، باز برانگيزدشان به عقبى ؛ إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ و هرآينه آن ، بر خداى تعالى آسان . ( 19 ) قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ بگو يا محمد برويت در جهان ، فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ بنگريت كه چگونه آفريد به آغاز چندين آفريدگان ، ثُمَّ اللَّهُ يُنْشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ بازآفريند [ خداى ] ايشان را بدان جهان ؛ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ چه خداى تعالى بر هر چيزى تواناست . و توانايى بر كمال و راست . ( 20 ) يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ يَرْحَمُ مَنْ يَشاءُ عذاب كند آن را كه خواهد ، و ببخشايد بر آنك خواهد ؛ وَ إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ و به جزاى وى بازگردانيده شويت ، چون باز زنده گرديت . ( 21 )

--> ( 1 ) - ن و ت : « مر » ندارد ( 2 ) - ن : ورا . ( 3 ) - ن : ورا .