و هر كه بدى كند ، جزا ندهيم بدكرداران « 1 » را مگر آن كه كنند . ( 84 ) إِنَّ الَّذِي فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لَرادُّكَ إِلى مَعادٍ آن خداى كه قرآن فرستاده « 2 » به تو ، و فريضه كرد رسانيدن وى و كار كردن به وى بر تو ، بازبردت به مكه شهر تو ، و اهل ورا منقاد تو گرداند به قهر تو . قُلْ رَبِّي أَعْلَمُ مَنْ جاءَ بِالْهُدى وَ مَنْ هُوَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ بگو يا محمد پروردگار من داناتر است مر آن را كه آرندهء هدى است ، و مر « 3 » آن را كه بر گمراهى پيداست . ( 85 ) وَ ما كُنْتَ تَرْجُوا أَنْ يُلْقى إِلَيْكَ الْكِتابُ إِلَّا رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ و تو اميد نمىداشتى كه وحى كرده شود به تو قرآن ، ليكن رحمتى بود از پروردگار تو آن فَلا تَكُونَنَّ ظَهِيراً لِلْكافِرِينَ مباش ياريگرى كافران . ( 86 ) وَ لا يَصُدُّنَّكَ عَنْ آياتِ اللَّهِ بَعْدَ إِذْ أُنْزِلَتْ إِلَيْكَ و بازمدارندا ايشان ترا از متابعت قرآن ، بعد آمدن وى به تو از آسمان ، وَ ادْعُ إِلى رَبِّكَ و ايشان را به پروردگار خويش مىخوان ، وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكِينَ و مباش از مشركان ، وَ لا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ و با خداى تعالى جز خداى را مخوان . لا إِلهَ إِلَّا هُوَ نه خداى جز وى ، كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ هر چيزى نيست شونده است مگر وى ، و قيل يعنى هر عملى كه آورده شود باطل است مگر آنچه « 4 » كرده شود به رضاى وى ؛ لَهُ الْحُكْمُ مرو راست حكم بر خلقان ، وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ و به جزاى وى است - بازگشت‌تان . ( 87 - 88 ) .

--> ( 1 ) - ن : بدكاران - ت : بدان . ( 2 ) - ن : فرستاد . ( 3 ) - ن : « مر » ندارد . ( 4 ) - ن : آنج .