بلك « 1 » به اختيار خويش ، و به آرزوى نابكار خويش . ( 62 - 63 ) وَ قِيلَ ادْعُوا شُرَكاءَكُمْ فَدَعَوْهُمْ فَلَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُمْ و گفته شود مشركان را ، كه به يارى خوانيت شركاى خويش يعنى ديوان را ؛ و ايشان را خوانند ، و اجابت نيابند . وَ رَأَوُا الْعَذابَ لَوْ أَنَّهُمْ كانُوا يَهْتَدُونَ و بينند عذاب را و اگر بر راه « 2 » بودندى نچشيدندى عقاب را . ( 64 ) وَ يَوْمَ يُنادِيهِمْ و آن روز كه خطاب كندشان فَيَقُولُ ما ذا أَجَبْتُمُ الْمُرْسَلِينَ و گويند « 3 » چه داديت جواب رسولان . ( 65 ) فَعَمِيَتْ عَلَيْهِمُ الْأَنْباءُ يَوْمَئِذٍ پوشيده شود بر ايشان خبرهاى آن روز و ندانند ، كه چه جواب گويند ؛ فَهُمْ لا يَتَساءَلُونَ و از يكديگر نپرسند ، و چه عذر ؟ دانند كه نيابند ، آنچه « 4 » جويند . ( 66 ) فَأَمَّا مَنْ تابَ وَ آمَنَ اما آنك از شرك توبه كرد ، و ايمان آورد ، وَ عَمِلَ صالِحاً و كار نيكو كرد ؛ فَعَسى أَنْ يَكُونَ مِنَ الْمُفْلِحِينَ اميد مىدارد او ، كه از رستگاران بود او . ( 67 ) وَ رَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ يَخْتارُ و پروردگار تو آفريند ، آنچه « 7 » خواهد ؛ [ چون ] بر وى وقف كنى « 5 » معنى اين بود كه : و گزيند ، آنچه « 8 » خواهد . ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ نيست مر خلق را كه برگزينند چيزى را به عبادت ، يا اختيار كنند كسى را به نبوّت ؛ يا بدانچه « 6 » فرمودندشان به اختيار باشند ، خواهند كنند ، و خواهند بمانند . و اگر وقف نكنى ، و چنين خوانى ؛ وَ يَخْتارُ ما كانَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ معنى اين بود : و اختيار [ كند ] از

--> ( 1 ) - ن : بل كه . ( 2 ) - ن و ت : بر راه راست . ( 3 ) - ن و ت : و گويد . ( 4 ) - ن : آنج . ( 5 ) - يعنى اگر در موقع قرائت ، بر فعل « يختار » كه در اين آيه است : « و ربّك يخلق ما يشاء و يختار ما كان لهم الخيرة . . . » ، وقف كنند معنى اين بود كه . . . ( 6 ) - ن : بدانج . ( 7 ) - ن : آنج . ( 8 ) - ن : آنج .