و هر كه در آسمان و زمين است بترسد و بميرد إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ مگر آنك خداى تعالى [ خواهد ] « 1 » يعنى شهيدان ، و قيل جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل و عزرائيل از فرشتگان ، و ادريس پيامبر از آدميان ، و قيل خازنان بهشت و دوزخ و حوران و ولدان ، وَ كُلٌّ أَتَوْهُ داخِرِينَ و همه آيند گردن دهندگان . ( 87 ) وَ تَرَى الْجِبالَ تَحْسَبُها جامِدَةً و بينى كوه را دروا ، و پنداريش كه ايستاده « 2 » است بر جا ، وَ هِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحابِ و وى مىرود همچون رفتن ابر در هوا ، صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ اين صنع آن خداى است كه محكم آفريد همه چيزها ، إِنَّهُ خَبِيرٌ بِما تَفْعَلُونَ وى است به هر چه مىكنند دانا . ( 88 ) مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ هر كه آرد ايمان فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وى را « 3 » خوبى است از وى به هر دو جهان ، وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ و ايشانند از بيم آن روز ايمنان . ( 89 ) وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي النَّارِ و هر كه آرد كفر و طغيان ، نگوسار افكنده شود « 4 » به رويها « 5 » در دوزخ سوزان ؛ هَلْ تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ و جزا داده نشويت ، مگر آنچه مىكرديت . ( 90 ) إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَها بگو يا محمد : من فرموده شدم « 6 » ، كه عبادت آرم ؛ خداى اين شهر را كه دادش حرمت ، وَ لَهُ كُلُّ شَيْءٍ و مرور است هر چيزى به ملك و ملكت ؛ وَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ و هستم فرمان ، كه باشم از گردن دهندگان وَ أَنْ أَتْلُوَا الْقُرْآنَ و آنك برخوانم قرآن فَمَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ

--> ( 1 ) - در هر سه نسخه كلمهء « خواهد » از قلم ساقط شده است ما آن را از تفسير سورآبادى چاپ عكسى بنياد فرهنگ ص 149 افزوديم . ( 2 ) - ن : استاده ( 3 ) - ن : ورا . ( 4 ) - ن و ت : شوند . ( 5 ) - ن : بر رويها . ( 6 ) - ن : شده‌ام .