وَ مَكَرُوا مَكْراً و ايشان دستان كردند ، وَ مَكَرْنا مَكْراً و ما رسانيديم جزاى آنچه « 1 » ايشان به جاى آوردند ، وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ و ايشان نمىدانستند ، كه به ايشان بازگردد آنچه « 9 » ايشان سگاليدند . ( 50 ) فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ مَكْرِهِمْ بنگر يا محمد كه « 2 » چگونه بود پايان كار دستان ايشان ، أَنَّا دَمَّرْناهُمْ وَ قَوْمَهُمْ أَجْمَعِينَ ما هلاك گردانيديم‌شان ، با به دم - روان ايشان . ( 51 ) فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خاوِيَةً بِما ظَلَمُوا آنك خانه‌هايشان شد « 3 » ويران ، به ستمى كه كردند ايشان « 4 » ؛ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ اندرين عبرت است مر دانايان را ، وَ أَنْجَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ و رهانيديم مؤمنان را « 5 » ، و متقيان را . ( 52 - 53 ) وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ و فرستاديم لوط پيامبر را ، چون گفت مر قوم خود را ، أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ ا مىكنيت كار زشت ا شما مىدانيت زشتى اين كار بد را . ( 54 ) أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ ا شما فراز مىآييت به شهوت به مردان ، بيرون « 6 » زنان « 7 » ، بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ بلك « 8 » شماييت قوم نادانان . ( 55 ) فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ نبود جواب آن قوم إِلَّا أَنْ قالُوا أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِنْ قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ يَتَطَهَّرُونَ مگر كه گفتند ، بيرون « 10 » كنيت آل لوط را از شهرتان كه ايشان مردمانىاند كه از خويشتن پاكى مىنمايند . ( 56 )

--> ( 1 ) - ن : آنج . ( 2 ) - ن : « كه » ندارد . ( 3 ) - ن : « شد » ندارد . ( 4 ) - اصل : شان . ( 5 ) - ن : « را » ندارد . ( 6 ) - ن : برون . ( 7 ) - ن و ت : عبارت « و آن آرزو مىكنيت نه صحبت زنان » را بيشتر دارد . ( 8 ) - ن : بل كه . ( 9 ) - ن : آنج . ( 10 ) - ن : برون .