ايشان مىنگروند . ( 100 ) وَ لَمَّا جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ و چون آمد به ايشان ، پيغامبرى از خداى ايشان ؛ موافق مر آن كتاب را كه ايشان مىخوانند ، نَبَذَ فَرِيقٌ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ كِتابَ اللَّهِ وَراءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لا يَعْلَمُونَ سپس پشت مىاندازد ، گروهى از علماى « 1 » جهودان و ترسايان كتاب را گويى كه نمىدانند . ( 101 ) وَ اتَّبَعُوا ما تَتْلُوا الشَّياطِينُ عَلى مُلْكِ سُلَيْمانَ وَ ما كَفَرَ سُلَيْمانُ وَ لكِنَّ الشَّياطِينَ كَفَرُوا ماندند كتاب رحمن ، و بدم رفتند جادوىهائى را كه ديوان ساختند در ملك سليمان ؛ و سليمان كافر نبود ، چه پيغامبر بود و ساحر نبود ؛ ليكن ديوانند كافران ، چه ايشانند ساحران ؛ يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ مىآموزند مردمان را جادويى « 2 » و آن كارى است باطل ، وَ ما أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبابِلَ هارُوتَ وَ مارُوتَ و وحى كرده نشده [ است ] جادويى « 5 » بدان دو فرشته كه هيند به بابل : نام يكى هاروت و نام ديگرى ماروت ، وَ ما يُعَلِّمانِ مِنْ أَحَدٍ و كسى را جادويى « 6 » نياموزند ، بلك در نهى مبالغت كنند حَتَّى يَقُولا إِنَّما نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلا تَكْفُرْ [ تا ] گويند ما آزمايشيم ، و سبب « 3 » آويزش و رهايشيم ، و از جادويى « 7 » بازدارنده‌ايم ؛ اگر بپذيرى نهى ما برهى ، و اگر نپذيرى و جادويى كنى بياويزى . كافر مشو ؛ يعنى ساحر مشو . فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُما ما يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَ زَوْجِهِ بياموزند جهودان ، از آن دو چيز : سحر و كفر از ديوان ، آنچه « 4 » ميان زن و شوى فرقت افكنند ، وَ ما هُمْ بِضارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ و بىحكم

--> ( 1 ) - ن : آن علماء . ( 2 ) - ن : جادوى . ( 3 ) - اصل : سپس . ( 4 ) - ن : آنج . ( 5 ) - ن : جادوى . ( 6 ) - ن : جادوى . ( 7 ) - ن : جادوى .