ثُمَّ أَنْتُمْ هؤُلاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَكُمْ باز شما يكديگر را مىكشيت وَ تُخْرِجُونَ فَرِيقاً مِنْكُمْ مِنْ دِيارِهِمْ و گروهى « 1 » را از خانه‌ها بيرون مىكنيد ، تَظاهَرُونَ عَلَيْهِمْ بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ و يكديگر را در بزه « 2 » و ستم بريشان يارى مىدهيت ؛ وَ إِنْ يَأْتُوكُمْ أُسارى تُفادُوهُمْ و اگر مىيابيد « 3 » اهل قبيلهء خويش را اسير در دست ديگران فدا مىدهيت و مىخريت ، وَ هُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْراجُهُمْ و بر شما حرام كرده بود بيرون كردن ايشان ، از خان‌ومان . أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ به بعض كتاب مىگرويت ، و به بعض كافر مىشويت ؛ يعنى فرمان ناكشتن و بيرون ناكردن را انكار مىكنيت ، و به فرمان فدا دادن و خريدن اسيران كار مىكنيت ، و گويند اين خطاب با اهل عصر مصطفى است بنى قريضه « 4 » و بنى النّضير كه از جهودان بودند ؛ قريظيان را عادت كشتن بود ، و نضيريان را عادت از خان‌ومان بيرون « 5 » كردن بود . چون كسى را اسير يافتندى ، از قبيلهء خويش بدست ديگران او را بخريدندى ، و چون از قبيلهء ديگر بودى بماندندى . و ايشان را در تورات [ فرمان ] فداى همهء اسيران بود و چون خلاف كردند خطاب آمد كه : [ أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ الآية ] . فَما جَزاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا نيست جزاى آنك اين كند مگر رسوا يكى به دنيا به كشتن ؛ چنانك رسول صلى اللّه عليه و سلم مردان بنى قريظه را كشت و زنان و طفلان « 6 » را برده [ برد ] ، و سيرتشان اين بود ؛ و به آواره كردن چنانك بنى النّضير را از خان‌ومان آوار [ ه ] كرد « 7 » كه فعل و عادتشان اين بود . وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يُرَدُّونَ إِلى

--> ( 1 ) - اصل : مىكشتيت و گروه . ( 2 ) - ن و ت : بر بزه . ( 3 ) - اصل : مىبايد . ( 4 ) - ن : بنى قريظه ، و ت : بنى قريظه و بنى النظير . ( 5 ) - ن : برون . ( 6 ) - ن : بچگان . ( 7 ) - ن : بيرون كرد