حَتَّى إِذا ما جاؤُها شَهِدَ عَلَيْهِمْ . ( سورهء 41 / آيهء 20 ) ، در مصاحف و قرآن‌ها : إِذا ما جاؤُها ، كه « ما » زائده دارند . يا عِبادِ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ . ( سورهء 43 / آيهء 68 ) ، در مصاحف و قرآن‌ها . يا عِبادِ لا خَوْفٌ ، به حذف ياء . نثر المرجان ، ج 6 ، ص 449 . فَلَوْ صَدَقُوا اللَّهَ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ ( سورهء 47 / آيهء 21 ) ، در قرآنها : صَدَقُوا . در نثر المرجان نيز صدقوا ، ج 6 ، ص 597 . اختصاصات دستورى چون در تمام اين تفسير ، سجع و موازنه و قرينه‌سازىهاى فراوان به كار رفته است ، لذا اجزاء جمله بتبع آن تغيير كرده است ؛ بنابراين در تقديم و تأخير مسند و مسند اليه و يا فعل و فاعل و يا مسائل ديگر كه به واسطهء وزن و آرايش لفظى تغيير كرده است گفتگوئى نمىكنيم ، فقط به بعضى از خصائص دستورى آن - آن هم به عنوان شاهد و نمونه - اشاره مىكنيم تا خوانندگان گرامى به چگونگى و كيفيت صرفى و نحوى اين تفسير آشنا گردند . جمع بستن كلمات 1 - جمع كلمات ؛ ( فارسى - عربى ) ، با « ان » . الف - در جانداران : عابدان ، كافران ، فرشتگان ، جهودان ، جفتان ، رسولان ، مشركان ، دشمنان ، عالمان ، راستان ، مهتران ، ظالمان ، منافقان ، متقيان ، اسرائيليان ، باشندگان ، پيامبران ، ترسايان ، امتان ، خليفتان ، مردمان ، روميان ، پارسيان . ب - در بعضى از اسم‌هاى معنى ، مانند : غمان ، اندوهان ، سوگندان ، گناهان . ج - در غير ذىروح : بتان ، هر دوان ، درختان ، پايان ، « 1 » گياهان . 2 - جمع كلمات با « ها » ؛ ( عربى - فارسى ) . الف - در غير ذىروح :

--> ( 1 ) - جمع « پا » يا « پاى » .