آنها گوش و چشم و قلب قرار داديم ( امّا به هنگام نزول عذاب ) نه گوشها و چشمها ، و نه عقلهايشان براى آنها سودى نداشت ، چرا كه آيات خدا را انكار مىكردند ، و سرانجام آنچه را استهزا مىكردند بر آنها وارد شد . ( 26 ) ما اقوامى را كه در اطراف شما بودند هلاك كرديم ، و آيات خود را به صورتهاى گوناگون براى آنها بيان نموديم شايد بازگردند . ( 27 ) پس چرا معبودانى را كه غير از خدا برگزيدند به گمان اين كه آنها را به خدا نزديك مىكند آنها را يارى نكردند ؟ بلكه از ميان آنها گم شدند ! اين بود نتيجهء دروغ آنها و آنچه را افترا مىبستند . ( 28 ) تفسير : منظور از اخا عاد ، جناب هود عليه السّلام است . « احقاف » جمع « حقف » ( به كسر حاء ) و به معناى « تلّ » ريگى مستطيل و مرتفع است كه داراى انحنا مىباشد و از احقوقف الشّىء ، هر گاه چيزى كج شود گرفته‌اند ، و عاد در ميان رملهاى مشرف به دريا از شهرهاى يمن قرار داشت و گفته شده عاد ، ميان عمّان و مهره بوده است . « نذر » جمع نذير به معناى انذار كننده يا انذار است . من بين يديه و من خلفه ؛ پيش از هود و پس از او يعنى عاد به قوم خود گفت جز خداى را نپرستيد من از عذاب ( الهى ) بر شما مىترسم . وَ قَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ ؛ جمله معترضه است . قالُوا أَ جِئْتَنا لِتَأْفِكَنا ؛ يعنى آمده‌اى كه ما را از پرستش خدايانمان برگردانى . فَأْتِنا بِما تَعِدُنا ؛ پس وعدهء عذاب را كه به ما داده‌اى بر ما بياور . قالَ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ ؛ يعنى زمانى را كه شما در آن عذاب خواهيد شد از نظر حكمت و ثواب نمىدانم و تنها خدا از آن آگاه است ، بنا بر اين چگونه خدا را بخوانم كه در اين وقت عذابش را بر شما نازل كند . وَ أُبَلِّغُكُمْ ؛ يعنى من آنچه را كه مأمور تبليغ آن هستم و براى همان به سوى شما