لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهادٌ وَ مِنْ فَوْقِهِمْ غَواشٍ ؛ « براى كافران در دوزخ بسترها گسترده و سرا پرده‌ها افراشته‌اند » ( اعراف / 41 ) و مانند ديگر آيه‌اى است كه مىفرمايد : لَهُمْ مِنْ فَوْقِهِمْ ظُلَلٌ مِنَ النَّارِ وَ مِنْ تَحْتِهِمْ ظُلَلٌ ؛ « و براى آنها از بالا و زير ، سايبانى از آتش دوزخ است » ( زمر / 16 ) . وَ يَقُولُ ذُوقُوا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ؛ لفظ ( يقول ) هم با ( ياء ) خوانده شده و هم با « نون » « نقول » و مقصود اين است كه كيفر كارهايى را كه انجام داده‌ايد ، بچشيد . [ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 56 تا 62 ] يا عِبادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِي واسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ ( 56 ) كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ ( 57 ) وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ غُرَفاً تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ ( 58 ) الَّذِينَ صَبَرُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ( 59 ) وَ كَأَيِّنْ مِنْ دَابَّةٍ لا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّهُ يَرْزُقُها وَ إِيَّاكُمْ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 60 ) وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ ( 61 ) اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 62 ) ترجمه : اى بندگان با ايمان من ، زمين من وسيع است و هر جا باشيد تنها مرا پرستش كنيد ( 56 ) هر انسانى شربت مرگ را مىچشد ، سپس به سوى ما باز مىگرديد ( 57 ) آنان كه ايمان آوردند و به كارهاى نيك پرداختند ، آنها را در غرفه‌هايى از بهشت كه در زير آن نهرها جارى است جاى مىدهيم و در آن زندگى ابدى كنند ، چه خوب است پاداش عمل كنندگان ( 58 ) آنان كه در راه خدا شكيبايى و به پروردگارشان