ترجمه : وقتى كه به ميان دو سدّ رسيد ، در آنجا قومى را يافت كه هيچ سخنى نمىفهميدند . ( 93 ) گفتند : اى ذو القرنين ، يأجوج و مأجوج در روى زمين فساد مىكنند ، آيا اگر ما مخارج آن را به عهده گيريم سدّى ميان ما و آنها مىبندى ؟ ( 94 ) گفت : تمكّن و ثروتى كه خدا به من عطا فرموده از هزينهء شما بهتر است ، پس شما مرا با قوّت بازو كمك كنيد تا سدّى محكم براى شما بسازم كه بكلّى مانع دستبرد آنها شود . ( 95 ) اكنون براى من قطعات آهن بياوريد ( آوردند ) تا مساوى دو لبهء كوه شد ، آن گاه به آنها دستور داد كه آن قدر دميدند تا آهن را آتش ساخت آن گاه گفت مس گداخته بياوريد تا بر آن بريزم . ( 96 ) از آن به بعد آن قوم نه هرگز بر سوراخ كردن آن سدّ و نه بر بالاى آن شدن توانايى يافتند . ( 97 ) ذو القرنين گفت كه اين از لطف و رحمت خداى من است و هر گاه وعدهء پروردگارم فرا رسد ، آن سدّ را متلاشى خواهد ساخت ، البته وعدهء خدا حتمى و راست مىباشد . ( 98 ) . تفسير : حَتَّى إِذا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ ، منظور از دو سدّ ، دو كوه است و سدّى كه ذو القرنين ساخت در بين اين دو كوه ، بود ، و كلمهء « سد » را با ضمّه و فتحه هر دو خوانده‌اند .