مبعوث كردن پيامبر اسلام مانند پيامبرانى است كه پيش از او مبعوث شده‌اند و چنان كه معجزاتى به دست آنها آشكار مىشد ، به دست او نيز ظاهر گشته است . زَبُوراً ، به ضم زاء جمع زبر نيز قرائت شده است و آن كتاب داود مىباشد . رُسُلًا ؛ منصوب است به فعل مقدر أرسلنا كه به معناى اوحينا إليك است . قَدْ قَصَصْناهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ ؛ و پيامبران ديگر كه قبلا سرگذشت آنان را در مكه ، طى سورهء انعام و سوره‌هاى ديگر براى تو بازگو كرديم و شأن و اخبار آنها را به تو اطلاع داديم . وَ رُسُلًا لَمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ؛ اين عبارت دلالت دارد بر اين كه : خداى سبحان پيامبران بسيارى فرستاده كه در قرآن نامى از آنان برده نشده است . وَ كَلَّمَ اللَّهُ مُوسى تَكْلِيماً ؛ خداوند ، بدون واسطه با موسى سخن گفت تا بدين وسيله امر خود را بر او آشكار سازد . رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ ؛ رسلا بنا بر مدح منصوب شده است ، و مىتوان گفت كلمه « رسلا » بنا بر اين كه تكرار شده منصوب است . لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ ؛ تا پس از آمدن پيامبران مردم را بر خدا عذر و بهانه‌اى نباشد ، زيرا فرستادن پيامبران بهانه را از بين مىبرد و حجّت را بر مردم تمام مىكند تا آنها نگويند : چرا پيامبرى براى ما نفرستادى تا ما را به راه آورد و متوجّه اتمام حجّت خداوند نمايد و در نتيجه ما را از خواب غفلت بيدار كند . [ سوره النساء ( 4 ) : آيات 166 تا 169 ] لكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِما أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَ الْمَلائِكَةُ يَشْهَدُونَ وَ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً ( 166 ) إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا ضَلالاً بَعِيداً ( 167 ) إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ظَلَمُوا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَ لا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقاً ( 168 ) إِلاَّ طَرِيقَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها أَبَداً وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً ( 169 )