و برخى گفته‌اند كه تبّت اوّل خبر است و معنايش اينست كه او هرگز دو دست ابو لهب تحصيل و كسب خير نكرد و با اين وضع خودش زيانكار است يعنى در هر حال زيانكار است . و ابو لهب پسر عبد المطلب عموى پيامبر ( ص ) بود و نسبت به آن حضرت سرسختانه عداوت و دشمنى ميورزيد . طارق محاربى گويد : من در بازار ذى المجاز ميگذشتم كه ناگهان جوانى زيبا ديدم كه ميگفت اى مردم بگوئيد لا إله الّا اللَّه تفلحوا ، لا إله الّا اللَّه بگوئيد تا رستگار شويد و ديدم در اين حال مردى پشت سر او ميرود و به او سنگ مىزند كه از ساق و پى پاى او خون ميآيد ، و ميگويد ، اى مردم او دروغگوست باور و تصديقش نكنيد ، پس گفتم اين جوان كيست ، گفتند اين محمد ( ص ) است گمان مىكند كه او پيامبر است و اين هم عموى او ابو لهب كه مىپندارد كه او دروغگوست . و خداوند سبحان فقط كنيه او را ياد كرد و اسم او را نبرد چون كنيه بر او غالب بود و بعضى گفته‌اند براى اينكه چون اسم او عبد العزى بود خداى سبحان كراهت داشت كه او را نسبت بعزّى دهد و اينكه او واقعا بنده آن نبود و فقط عبد اللَّه است . مقاتل گويد : بلكه اسم او ابو لهب كنيه او بود و او را ابو لهب ناميدند براى خوشگلى او و زيبايى صورت او و دو گونه او مانند دو شعله آتش مى درخشيد « 1 » .

--> ( 1 ) - ابو لهب لعنه اللَّه با خباثت و رجاست و عداوتش نسبت به مقام رسالت ارواحنا له الفداء سه كار عجيب در عمرش نموده كه از او بسيار عجيب