سوره أ رأيت و سوره ماعون هم ناميده مىشود ، مكّى است ، و ضحاك گويد مدنى است و گفته‌اند كه بعضى از آن مكّى و بعضى هم مدنى است . عدد آيات هفت آيه عراقى و شش آيه از نظر ديگران . اختلاف آن : در آيه يراءون از نظر عراقى است . فضيلت آن : در حديث ابى بن كعب است كه هر كس آن را قرائت كند خدا او را مىآمرزد اگر زكاتش را داده باشد . عمرو بن ثابت از حضرت ابى جعفر باقر عليه السلام روايت كرده كه هر كس أَ رَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ را در نمازهاى واجب و نافله‌اش بخواند خدا نماز و روزه او را قبول فرموده و او را محاسبه نكند به آنچه از او در دار دنيا سر زده است ( انشاء اللَّه تعالى ) . توضيح و وجه ارتباط اين سوره با سوره قبل : خداوند سبحان نعمتش را بر قريش در سوره قبل ياد فرمود ، سپس در اين سوره تعجّب فرموده از تكذيب ايشان با نعمت بزرگى كه بر ايشان نموده ، پس فرمود :