سوره قارعه ( مكّى است ) يازده آيه كوفى و حجازى ، و هشت آيه بصرى و شامى است . اختلاف آيات آن : در سه آيه است ، الْقارِعَةُ اوّل كوفي است ، ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ ، و خَفَّتْ مَوازِينُهُ هر دوى آنها حجازى و كوفى است . فضيلت آن : در حديث ابى بن كعب است كه هر كس آن را قرائت كند خداوند پرونده او را در روز قيامت بسبب آن سنگين نمايد . عمر و بن ثابت از ابى جعفر عليه السلام روايت نموده كه فرمودند : هر كس القارعه را تلاوت كند خداوند او را از فتنه رجال كه به او ايمان آورد و از چرك دوزخ در روز قيامت در امان قرار دهد . توضيح و وجه ارتباط اين سوره با سوره قبل : اين سوره متّصل بسوره جلوتر شده اتّصال مانند بمانند ، پس البتّه هر دو آن سوره در ذكر قيامت است ، پس فرمود :