الشيخ الطبرسي (مترجم: نورى و مفتح)
188
تفسير مجمع البيان (فارسى)
( سَنَدْعُ الزَّبانِيَةَ ) به زودى ميخوانيم زبانيه يعنى فرشتگانى كه موكّل بآتشند و ايشان ملائكه غلاظ و شدادند . ابن عبّاس گويد : اگر خوانده بود اهل مجلس خود را هر آينه همان ساعت زبانيه آتش او را فرا ميگرفت معاينه ، و بعضى گفتهاند : آن اخبار از آينده است به اينكه زبانيه آتش او را ميخواند ، خواه اهل مجلس خود را بخواند يا نخواند ، و خداى سبحان راست فرمود اين را ، پس ابو جهل در جنگ بدر كشته شد ، سپس فرمود . ( كَلَّا ) يعنى امر چنان نيست كه ابو جهل بر آنست . ( لا تُطِعْهُ ) او را در نهى از نماز پيروى مكن . ( وَ اسْجُدْ ) و براى خداى عزيز سجده كن . ( وَ اقْتَرِبْ ) و نزديك شو به ثواب او ، و بگفتهء بعضى يعنى به سبب طاعت او به او تقرّب پيدا كن و بگفتهء برخى يعنى سجده كن اى محمد براى نزديك شدن به او ، پس نزديكترين حالاتى كه بنده به خدا دارد ، آن گاه است كه براى خدا سجده مىكند . و بعضى گفتهاند : سجده كن يعنى و نماز بخوان براى خدا و نزديك شو از خدا ، يعنى به خدا نزديك شو . و در حديث از عبد اللَّه بن مسعود است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : نزديكترين حالى كه بنده از خدا دارد وقتى است كه در سجده است . و بعضى گفتهاند : مراد به آن سجود است براى قرائت اين سوره و سجده اينجا واجب است ، و اين سوره از عزائم است ، و عبد اللَّه بن سنان