ابى بصير از حضرت ابى عبد اللَّه صادق عليه السلام روايت كرده هر كه در نماز واجب و يا نافله‌اش سبح اسم ربك را قرائت كند به او گفته مىشود در روز قيامت از هر در بهشت كه خواستى داخل شوى داخل شو . و عيّاشى باسنادش از ابى حميصه از على عليه السلام روايت كرده كه گفت من بيست شب پشت سر على عليه السلام نماز خواندم ، پس قرائت نكرد مگر سبح اسم ربك را ، و فرمود : اگر ميدانستند چه فضيلتى است در اين سوره هر آينه آن را هر مردى در هر روز بيست مرتبه قرائت ميكرد ، و البته هر كس آن را قرائت كند مثل آنست كه خوانده است صحف موسى و ابراهيم عليه السلام را كه وفا بعهد خود نمود ( در ذبح فرزندش ) . و از عقبه بن عامر جهنى روايت شده كه گفت چون آيهء فسبح باسم ربك العظيم نازل شد پيغمبر ( ص ) فرمود آن را در ركوعتان قرار دهيد و چون سبح اسم ربك الاعلى نازل شد فرمود : آن را در سجودتان قرار دهيد . توضيح و وجه ارتباط اين سوره با سوره گذشته چون خداوند متعال سوره قبل را بذكر وعيد و تهديد كفّار پايان داد ، اين سوره را بذكر صفات عالى و قدرتش بر آنچه ميخواهد شروع نموده و فرمود :