سورهء العلق مكّى است و از نظر حجازى بيست آيه ، و از ديد عراقى نوزده آيه و از شامى هيجده آيه است . اختلاف آن : در دو آيهء ، الَّذِي يَنْهى ، شامى ، لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ حجازى ، فضيلت آن : ابى بن كعب از پيامبر ( ص ) روايت كرده كه فرمود كسى كه آن را قرائت كند مانند آنست كه تمام سوره‌هاى مفصّله را قرائت كرده . محمد بن حسان از حضرت ابى عبد اللَّه ( ع ) روايت نموده كه هر كس در روز يا شبش قرائت كند اقراء باسم ربك را آن گاه بميرد در روز يا شب آن شهيد مرده ، و خدا او را شهيد برانگيزاند و او را زنده كند مانند كسى كه در راه خدا با رسول اللَّه ( ص ) شمشير زده است . توضيح و وجه ارتباط اين سوره با سوره قبل : چون خداوند سبحان آن سوره را باسم و نام خود پايان داد اين سوره را هم نيز بنام خود شروع فرمود :