و محكم كرد . تفسير : ( وَ التِّينِ وَ الزَّيْتُونِ ) ابن عبّاس و حسن و مجاهد و عكرمه و قتاده و عطا گويند : خداوند سبحان ياد كرده بانجيرى كه خورده مىشود و به زيتونى كه از آن روغن زيتون گرفته مىشود ، و اين ظاهر آيه است ، و البتّه قسم خورده به انجير كه آن ميوه‌اى است پاك شده و خالص از عيب كم شدن و نيست شدن است براى اينكه تمام آن جذب به بدن مىشود و در آن بزرگترين عبرت زيرا خداوندى كه نام او عزيز است قرار داده آن را به مقدار و اندازه لقمه و آن را بر اين صفت قرار داده جهت نعمت دادن بر بندگانش بسبب آن . ابو ذر غفارى از پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله روايت نموده كه در باره انجير فرمود ، اگر گفته بودم كه ميوه‌اى از بهشت نازل شده هر آينه ميگفتم كه اين انجير است براى اينكه ميوهء بهشت بدون دانه است ، پس آن را بخوريد كه بواسير را قطع مىكند و براى درد نقرس ( سياتيك ) سودمند است . و امّا زيتون پس البته گرفته مىشود از آن روغن زيتون كه در بيشتر غذاها مصرف مىشود ، و آن خورشت است و انجير طعام است و غذائيت دارد و در آن منافع بسيار است . قتاده گويد : تين كوهى است كه شهر دمشق در دامنه آن قرار دارد و زيتون آن كوهيست كه بيت المقدّس بر آن بنا شده است . عكرمه گويد : تين و زيتون نام دو كوه است و آنها را تين و زيتون ناميده‌اند براى اينكه در آنها درخت انجير و زيتون فراوانست . كعب الاحبار و عبد الرحمن بن غنم و ابن زيد گويند : تين مسجد -