اين كار را كرديم و دلالت مىكند بر آن قول خدا در عطف بر آن . ( وَ وَضَعْنا عَنْكَ وِزْرَكَ ) يعنى : و برداشتيم از تو بار گرانت را . ( الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ ) زجاج گويد : يعنى آن بار گرانى كه تو را سنگين نموده بود تا شنيده ميشد صداى آن ، گويد و اين مثل است ، معناى آن اينست كه اگر آن حمل و بار بود هر آينه شنيده ميشد صداى پشت او ، ابى عبيده و عبد العزيز بن يحيى گويند كه مقصود به آن تخفيف مسئوليتهاى پيامبرى را كه سنگين كرده پشت تو را از قيام و ايستادن بامر نبوّت و رسالت ، خدا آن را بر او آسان كند تا متمكّن شود بر آن و بسبب اين منّت گذارد بر آن حضرت . ابى مسلم گويد : يعنى ما بر طرف كرديم از تو نگرانىهاى تو را كه سنگين كرده بود ترا از اذيتهاى كفّار ، پس تشبيه نمود نگرانىها را بحمل و بار و عرب نگرانى را ثقل و سنگينى ميگويد . و بعضى گفته‌اند : يعنى ما تو را حفظ نموديم از تحمّل و ارتكاب گناه پس البتّه مقصود از وضع و برداشتن اينست كه بر او ثقلى و بار گرانى نباشد پس هر گاه معصوم شد بليغ‌تر است در اينكه بر او گناهى نباشد ، سيد مرتضى قدّس اللَّه روحه ميگويد گناه‌ها را وزرها ناميده‌اند براى اينكه سنگين و گرانبار مىكند كاسب و حامل آن را پس هر چيزى كه آدمى را گرانبار مىكند و غصه و زحمت او را زياد كند جايز است كه وزر ناميده شود ، پس ممتنع نيست كه مقصود از وزر در آيه غم و غصه آن حضرت باشد به آنچه را كه قوم او از شرك بودند و آن حضرت و يارانش در ميان ايشان مقهور و ناتوان بودند ، پس چون خداوند كلمه او را بلند و سينه او را گشاده و